dystyngowany

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1.b wygląd

  • 1.b

    charakterystyczny dla kogoś wyróżniającego się elegancją i dobrymi manierami
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

    • dystyngowany głos, krok, ruch, wygląd; dystyngowane maniery
  • Dokładnie jak to zapowiedział Szymon, towarzyszył mu bardzo młody mężczyzna o inteligentnej, jasnej twarzy i dystyngowanych manierach.

    źródło: NKJP: Marcin Wolski: Alterland, 2003

    Dystyngowanym krokiem podszedł do stojącej w progu kobiety, pochylił się i usiłował pocałować ją w rękę.

    źródło: NKJP:Jakub Ćwiek: Heroldowie Joe Blacka, Esensja 2005-08

    [...] wzbudzała dreszcz jednym spojrzeniem bladoniebieskich oczu, jednym dystyngowanym ruchem szczupłej dłoni.

    źródło: NKJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001

  • część mowy: przymiotnik


    Stopień równy

    liczba pojedyncza
    m1 m2 m3 n1, n2 ż
    M. dystyngowany
    dystyngowany
    dystyngowany
    dystyngowane
    dystyngowana
    D. dystyngowanego
    dystyngowanego
    dystyngowanego
    dystyngowanego
    dystyngowanej
    C. dystyngowanemu
    dystyngowanemu
    dystyngowanemu
    dystyngowanemu
    dystyngowanej
    B. dystyngowanego
    dystyngowanego
    dystyngowany
    dystyngowane
    dystyngowaną
    N. dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowaną
    Ms. dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanej
    W. dystyngowany
    dystyngowany
    dystyngowany
    dystyngowane
    dystyngowana
    liczba mnoga
    p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
    M. dystyngowani
    dystyngowani
    dystyngowane
    dystyngowane
    D. dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowanych
    C. dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    dystyngowanym
    B. dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowane
    N. dystyngowanymi
    dystyngowanymi
    dystyngowanymi
    dystyngowanymi
    Ms. dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowanych
    dystyngowanych
    W. dystyngowani
    dystyngowani
    dystyngowane
    dystyngowane
  • pol. dawne dystyngwować 'wyróżniać, odróżniać'

    Pol. czasownik w formie dystyngwować był używany od 1. poł. XVIII w., co świadczy raczej o jego pochodzeniu wprost z łac. dīstinguere 'rozdzielać, wyróżniać'. Późniejsze użycia i zmiana formy być może w związku z fr. distingue i niem. distinguiert.