-
1.a
bot. roślina o pierzastych liściach, białych lub czerwonych kwiatach i charakterystycznych podłużnych owocach, których - po wysuszeniu - używa się jako przyprawy -
Pełna nazwa to: kmin rzymski.
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny uprawne -
Na ugorze przed nimi stały wysokie jak palmy krzaki dzikiego kminu.
źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1987
[...] Reynevan rozgarnął stopą obrastające podstawę krzyża chwasty, przeszedł się skrajem drogi. Szybko i bez trudności znalazł to, czego szukał. Pierzasty łąkowy kmin, obsypany różowymi kwiatuszkami zagorzałek, wilczomlecz.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kmin
kminy
D. kminu
kminów
C. kminowi
kminom
B. kmin
kminy
N. kminem
kminami
Ms. kminie
kminach
W. kminie
kminy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
zach. psł. kъminъ
z st.-w.-niem. kumīn 'kminek'
Wyraz zapożyczony do pol. ze st.-w.-niem., a tam z łac. cumīnum i dalej z gr. kýminon, a to ostatecznie ma pochodzenie orientalne, jak sama przyprawa.
-
Zob. też: