-
2.
pot. zdumiony -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
Mało tego - na koniec Jakub jest zadumiony, że to spotkanie go nie zabiło. Patrzyłem Bogu w twarz i żyję - mówi.
źródło: Internet: blog.wiara.pl
[...] oddaliła się ciężkim krokiem, pozostawiając po części rozwścieczonych, a po części zadumionych irracjonalnością zaistniałego zajścia Drew i Evę.
źródło: Internet: hogwart1976.blogspot.com
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. zadumiony
zadumiony
zadumiony
zadumione
zadumiona
D. zadumionego
zadumionego
zadumionego
zadumionego
zadumionej
C. zadumionemu
zadumionemu
zadumionemu
zadumionemu
zadumionej
B. zadumionego
zadumionego
zadumiony
zadumione
zadumioną
N. zadumionym
zadumionym
zadumionym
zadumionym
zadumioną
Ms. zadumionym
zadumionym
zadumionym
zadumionym
zadumionej
W. zadumiony
zadumiony
zadumiony
zadumione
zadumiona
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. zadumieni
zadumieni
zadumione
zadumione
D. zadumionych
zadumionych
zadumionych
zadumionych
C. zadumionym
zadumionym
zadumionym
zadumionym
B. zadumionych
zadumionych
zadumionych
zadumione
N. zadumionymi
zadumionymi
zadumionymi
zadumionymi
Ms. zadumionych
zadumionych
zadumionych
zadumionych
W. zadumieni
zadumieni
zadumione
zadumione
-