wstrzelić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

trafić do wyznaczonego celu po skorygowaniu błędów popełnionych podczas wcześniejszego wielokrotnego strzelania z broni

[fstszelić śe] lub pot. [fsczszelić śe], lub pot. [fszczszelić śe]

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

broń

synonimy:

wstrzelać się

	Niemcy granatnikami się wstrzelili w podwórko [...]. źródło: Internet: 1944.pl
	Rosjanie użyli 25 000 pocisków moździerzowych, by w końcu się wstrzelić w [...] starą armatę, a i tak jej nie uszkodzili, tylko pękło koło. źródło: NKJP: Internet
	Każdy z 3 zawodników w drużynie miał 6 strzałów. [...]. Jako pierwsi strzelali koledzy z Echa. [...] Nikt sobie z nich nie żartował, bo [...] trudno było się wstrzelić w tarczę [...]. źródło: NKJP: „Sztafeta” celnie strzela, Sztafeta, 2007-07-19
	Od rana 8 września Niemcy prowadzili na odcinku rozpoznanie, ponadto artyleria niemiecka zajmowała wybrane stanowiska i próbowała wstrzelić się w polskie pozycje. Po południu, gdy większość dział była już ustawiona w odpowiednich punktach, rozpoczęto regularny ostrzał fortyfikacji obronnych. źródło: Internet: histmag.org

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wstrzeliłem się +(e)m się wstrzelił	wstrzeliłam się +(e)m się wstrzeliła	wstrzeliłom się +(e)m się wstrzeliło	wstrzeliliśmy się +(e)śmy się wstrzelili	wstrzeliłyśmy się +(e)śmy się wstrzeliły
2 os.	wstrzeliłeś się +(e)ś się wstrzelił	wstrzeliłaś się +(e)ś się wstrzeliła	wstrzeliłoś się +(e)ś się wstrzeliło	wstrzeliliście się +(e)ście się wstrzelili	wstrzeliłyście się +(e)ście się wstrzeliły
3 os.	wstrzelił się	wstrzeliła się	wstrzeliło się	wstrzelili się	wstrzeliły się

bezosobnik: wstrzelono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wstrzelmy się
2 os.	wstrzel się	wstrzelcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wstrzeliłbym się bym się wstrzelił	wstrzeliłabym się bym się wstrzeliła	wstrzeliłobym się bym się wstrzeliło	wstrzelilibyśmy się byśmy się wstrzelili	wstrzeliłybyśmy się byśmy się wstrzeliły
2 os.	wstrzeliłbyś się byś się wstrzelił	wstrzeliłabyś się byś się wstrzeliła	wstrzeliłobyś się byś się wstrzeliło	wstrzelilibyście się byście się wstrzelili	wstrzeliłybyście się byście się wstrzeliły
3 os.	wstrzeliłby się by się wstrzelił	wstrzeliłaby się by się wstrzeliła	wstrzeliłoby się by się wstrzeliło	wstrzeliliby się by się wstrzelili	wstrzeliłyby się by się wstrzeliły

bezosobnik: wstrzelono by się

bezokolicznik: wstrzelić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

wstrzeliwszy się

gerundium: wstrzelenie się

odpowiednik aspektowy: wstrzeliwać się

+

wstrzelić się

+

w CO