nawiać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

nanieść w wyniku ruchów powietrza

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Pogoda

zjawiska atmosferyczne

	synonimy:	nadmuchać
	hiperonimy:	nanieść

	Nie zawsze przekroczenie normy jest spowodowane niewłaściwym działaniem producenta. Czasami winę może ponosić wiatr, który nawieje jakiś środek z pola sąsiada, mającego inną uprawę. źródło: NKJP: Agnieszka Kubik: Szkodliwe pestycydy na celowniku, Dziennik Łódzki, 2007-01-12
	Były to niskie krzaki wydzielające pod wpływem gorąca gęsty, pachnący olejek [...]. Tracił połowę wartości, gdy wiatr nawiał doń pyłu, zebrany w dzień cichy przedstawiał ogromną cenę. źródło: NKJP: Zofia Kossak: Przymierze, 1952
	Już widzę, jak odmiata śnieg, którego nawiało równo z płotem! źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy, czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998
	Później zmienił się klimat, morza zniknęły, a ich dawne dna zostały przykryte grubymi warstwami nawianego piasku. źródło: NKJP: Mirosława Kanwas: Pradzieje dla ciebie (14), EKO-U Nas, 23 (33), 2004
	Nie wiadomo skąd nawiany cierń wraził się w jego nogę. źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nawiałem +(e)m nawiał	nawiałam +(e)m nawiała	nawiałom +(e)m nawiało	nawialiśmy nawieliśmy +(e)śmy nawiali +(e)śmy nawieli	nawiałyśmy +(e)śmy nawiały
2 os.	nawiałeś +(e)ś nawiał	nawiałaś +(e)ś nawiała	nawiałoś +(e)ś nawiało	nawialiście nawieliście +(e)ście nawiali +(e)ście nawieli	nawiałyście +(e)ście nawiały
3 os.	nawiał	nawiała	nawiało	nawiali nawieli	nawiały

bezosobnik: nawiano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		nawiejmy
2 os.	nawiej	nawiejcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	nawiałbym bym nawiał	nawiałabym bym nawiała	nawiałobym bym nawiało	nawialibyśmy nawielibyśmy byśmy nawiali byśmy nawieli	nawiałybyśmy byśmy nawiały
2 os.	nawiałbyś byś nawiał	nawiałabyś byś nawiała	nawiałobyś byś nawiało	nawialibyście nawielibyście byście nawiali byście nawieli	nawiałybyście byście nawiały
3 os.	nawiałby by nawiał	nawiałaby by nawiała	nawiałoby by nawiało	nawialiby nawieliby by nawiali by nawieli	nawiałyby by nawiały

bezosobnik: nawiano by

bezokolicznik: nawiać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: nawiawszy

gerundium: nawianie

imiesłów przymiotnikowy bierny: nawiany

odpowiednik aspektowy: nawiewać

	+	nawiać	+	CO \| CZEGO + (SKĄD) + (DOKĄD)
Ø	+	nawiać	+	CZEGO + (SKĄD) + (DOKĄD)

Zob. wiać