Starsi pamiętają zaś, że podczas okupacji dąb stał pośrodku drogi, która omijała go dwoma nitkami. To było długo przed tym, jak w 1968 r. uznano go za pomnik przyrody. - Jeśli ktoś w Naprawie powie „przy dąbku”, to każdy wie, gdzie to jest [...].
źródło: NKJP: Piotr Subik: Ludzie w Naprawie: Dębu tknąć nie damy, Dziennik Polski, 2008-07-14