-
1.
pogard. mieszkaniec azjatyckiej części Związku Radzieckiego o charakterystycznych rysach twarzy -
Używane najczęściej w odniesieniu do pochodzących z Azji żołnierzy Armii Czerwonej podczas II wojny światowej.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną -
Kałmuki wyciągali młode dziewczyny i chłopców, zwłaszcza tych, co się pobandażowali, że niby ranni. Odprowadzali do bramy i w łeb.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
Te wojska – „kałmuki” jakieś niesamowite, na koniach, co trochę większe od cielaków.
źródło: Internet: ciekawostkihistoryczne.pl
Rozpoczęła się bieganina pijanych kałmuków po wszystkich schodach.
źródło: Edward Serwański: Życie w powstańczej Warszawie, sierpień - wrzesień 1944 (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kałmuk
kałmukowie
kałmucy
ndepr kałmuki
depr D. kałmuka
kałmuków
C. kałmukowi
kałmukom
B. kałmuka
kałmuków
N. kałmukiem
kałmukami
Ms. kałmuku
kałmukach
W. kałmuku
kałmukowie
kałmucy
ndepr kałmuki
depr -
-
Zob. też: