zgrubić - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

książk. spowodować, że coś straci delikatność i subtelność

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Określenia fizyczności człowieka

wygląd

Ciężka praca oszpeciła cię, zgrubiła rysy [...].

źródło: Leopold Buczkowski, ‎Zygmunt Trziszka: Żywe dialogi, 1989 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgrubiłem +(e)m zgrubił	zgrubiłam +(e)m zgrubiła	zgrubiłom +(e)m zgrubiło	zgrubiliśmy +(e)śmy zgrubili	zgrubiłyśmy +(e)śmy zgrubiły
2 os.	zgrubiłeś +(e)ś zgrubił	zgrubiłaś +(e)ś zgrubiła	zgrubiłoś +(e)ś zgrubiło	zgrubiliście +(e)ście zgrubili	zgrubiłyście +(e)ście zgrubiły
3 os.	zgrubił	zgrubiła	zgrubiło	zgrubili	zgrubiły

bezosobnik: zgrubiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zgrubmy
2 os.	zgrub	zgrubcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zgrubiłbym bym zgrubił	zgrubiłabym bym zgrubiła	zgrubiłobym bym zgrubiło	zgrubilibyśmy byśmy zgrubili	zgrubiłybyśmy byśmy zgrubiły
2 os.	zgrubiłbyś byś zgrubił	zgrubiłabyś byś zgrubiła	zgrubiłobyś byś zgrubiło	zgrubilibyście byście zgrubili	zgrubiłybyście byście zgrubiły
3 os.	zgrubiłby by zgrubił	zgrubiłaby by zgrubiła	zgrubiłoby by zgrubiło	zgrubiliby by zgrubili	zgrubiłyby by zgrubiły

bezosobnik: zgrubiono by

bezokolicznik: zgrubić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zgrubiwszy

gerundium: zgrubienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zgrubiony

+

zgrubić

+