-
1.
lit. poemat liryczny o kunsztownej budowie, o tematyce miłosnej lub wojennej, wywodzący się ze średniowiecznej poezji rycerskiej -
- rzadziej canzona
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura -
hiperonimy: pieśń
-
Ale Dante dokonuje umityczniających zestawień nie tylko poziomo w ramach jednej kancony, lecz także pionowo z jednej kancony do drugiej .
źródło: Tematy, t.17, 1966 (books.google.pl)
Do zenitu dochodzi pomysłowość w zakresie strofiki; kancona i sonet są wynalazkami tej doby.
źródło: Jerzy Starnawski: Średniowiecze, 1989 (books.google.pl)
Napisana prawdopodobnie podczas pobytu autora w więzieniu (1577) lub w klasztorze jako praktyka duchowa, kancona w 14 tetrastychach wyraża mistyczne doświadczenie życia jako wygnania.
źródło: Bogdan Burdziej: Super flumina Babilonis, 1966, (books.google.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kancona
kancony
D. kancony
kancon
C. kanconie
kanconom
B. kanconę
kancony
N. kanconą
kanconami
Ms. kanconie
kanconach
W. kancono
kancony
-
wł. canzone