wymacać - Wielki słownik języka polskiego PAN

Definicja

1.

znaleźć coś przez dotyk, wyciągając przed siebie rękę lub nogę

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

cechy dotykowe

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego

zmysły

Połączenia

wymacać nogą, palcami, ręką, stopą
wymacać w kieszeni
próbować, starać się wymacać

Cytaty

Po omacku, wodząc ręką po ścianie, wymacała kontakt. Nacisnęła go, ale światło się nie zapaliło.

źródło: NKJP: Piotr Krawczyk: Plamka światła, 1997

Wymacał Jolę. Podniósł śpiwór i gęba mu się ucieszyła.
- No proszę. A gdzieś mi przepadła. Była na górze, była, przysnęło mi się, otwieram oczy, a jej nie ma. A nieładnie, nieładnie.

źródło: NKJP: Andrzej Stasiuk: Biały kruk, 1995

Drżącymi z bólu dłońmi próbowała [...] wymacać to miejsce, którędy powinno wyjść z niej dziecko.

źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	wymacam	wymacamy
2 os.	wymacasz	wymacacie
3 os.	wymaca	wymacają

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałem +(e)m wymacał	wymacałam +(e)m wymacała	wymacałom +(e)m wymacało	wymacaliśmy +(e)śmy wymacali	wymacałyśmy +(e)śmy wymacały
2 os.	wymacałeś +(e)ś wymacał	wymacałaś +(e)ś wymacała	wymacałoś +(e)ś wymacało	wymacaliście +(e)ście wymacali	wymacałyście +(e)ście wymacały
3 os.	wymacał	wymacała	wymacało	wymacali	wymacały

bezosobnik: wymacano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wymacajmy
2 os.	wymacaj	wymacajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałbym bym wymacał	wymacałabym bym wymacała	wymacałobym bym wymacało	wymacalibyśmy byśmy wymacali	wymacałybyśmy byśmy wymacały
2 os.	wymacałbyś byś wymacał	wymacałabyś byś wymacała	wymacałobyś byś wymacało	wymacalibyście byście wymacali	wymacałybyście byście wymacały
3 os.	wymacałby by wymacał	wymacałaby by wymacała	wymacałoby by wymacało	wymacaliby by wymacali	wymacałyby by wymacały

bezosobnik: wymacano by

bezokolicznik: wymacać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wymacawszy

gerundium: wymacanie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	wymacanie	wymacania
D.	wymacania	wymacań
C.	wymacaniu	wymacaniom
B.	wymacanie	wymacania
N.	wymacaniem	wymacaniami
Ms.	wymacaniu	wymacaniach
W.	wymacanie	wymacania

imiesłów przymiotnikowy bierny: wymacany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	wymacany	wymacany	wymacany	wymacane	wymacana
D.	wymacanego	wymacanego	wymacanego	wymacanego	wymacanej
C.	wymacanemu	wymacanemu	wymacanemu	wymacanemu	wymacanej
B.	wymacanego	wymacanego	wymacany	wymacane	wymacaną
N.	wymacanym	wymacanym	wymacanym	wymacanym	wymacaną
Ms.	wymacanym	wymacanym	wymacanym	wymacanym	wymacanej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	wymacani	wymacani	wymacane	wymacane
D.	wymacanych	wymacanych	wymacanych	wymacanych
C.	wymacanym	wymacanym	wymacanym	wymacanym
B.	wymacanych	wymacanych	wymacanych	wymacane
N.	wymacanymi	wymacanymi	wymacanymi	wymacanymi
Ms.	wymacanych	wymacanych	wymacanych	wymacanych

odpowiednik aspektowy: wymacywać

Składnia

+

wymacać

+

KOGO/CO + (CZYM)

Pochodzenie

Zob. macać