wymacać - Wielki słownik języka polskiego PAN

4.

pot. ustalić czyjąś pozycję po uprzednim ostrzelaniu lub oświetleniu jakiegoś terenu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Wojsko i wojna

czynności, przedmioty, miejsca związane z wojskiem i wojną

synonimy:

zmacać

	[...] wymacali nas ogniem ciężkiej artylerii zza Wisły. źródło: Tadeusz Perenc (oprac.): W pierwszej i drugiej. Wspomnienia żołnierzy, 1973 (books.google.pl)
	[...] zwoje dymu i pyłu utrudniały celowanie, ale mimo to starali się wymacać stanowiska moździerzy i broni maszynowej. źródło: Tadeusz Dalecki: Strzelcy z „Czarnych Diabłów”, 1988 (books.google.pl)
	Przebiegliśmy jakieś pięćdziesiąt metrów, wpadliśmy w krzaki, ale pilot ciął z broni pokładowej we wszystko, co się rusza. Wymacał nas koło [...] domu. Trafił. źródło: Michał Wójcik, ‎Emil Marat, ‎Lucjan Wiśniewski: Ptaki drapieżne, 2016 (books.google.pl)
	Wartownik z najbliższej stojącej wieży chyba ich nie zauważył, dopiero kiedy weszli na asfaltową drogę, wymacał ich reflektor. Oślepieni światłem, przystanęli. źródło: Zdzisław Nardelli: Otchłań ptaków, 1989 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałem +(e)m wymacał	wymacałam +(e)m wymacała	wymacałom +(e)m wymacało	wymacaliśmy +(e)śmy wymacali	wymacałyśmy +(e)śmy wymacały
2 os.	wymacałeś +(e)ś wymacał	wymacałaś +(e)ś wymacała	wymacałoś +(e)ś wymacało	wymacaliście +(e)ście wymacali	wymacałyście +(e)ście wymacały
3 os.	wymacał	wymacała	wymacało	wymacali	wymacały

bezosobnik: wymacano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wymacajmy
2 os.	wymacaj	wymacajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałbym bym wymacał	wymacałabym bym wymacała	wymacałobym bym wymacało	wymacalibyśmy byśmy wymacali	wymacałybyśmy byśmy wymacały
2 os.	wymacałbyś byś wymacał	wymacałabyś byś wymacała	wymacałobyś byś wymacało	wymacalibyście byście wymacali	wymacałybyście byście wymacały
3 os.	wymacałby by wymacał	wymacałaby by wymacała	wymacałoby by wymacało	wymacaliby by wymacali	wymacałyby by wymacały

bezosobnik: wymacano by

bezokolicznik: wymacać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wymacawszy

gerundium: wymacanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wymacany

odpowiedniki aspektowe: macać , wymacywać

+

wymacać

+

KOGO/CO + (CZYM)