wymacać - Wielki słownik języka polskiego PAN

5.

pot. ustalić jakąś informację bez wystarczającej wiedzy na ten temat lub po dłuższym poszukiwaniu

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

hiperonimy:

wybadać

	Zubatyj stara się [...] wymacać, czy naczelnik mówi prawdę [...]. źródło: NKJP: Jan Błoński: Wszystkie sztuki Sławomira Mrożka, 1995
	Przeterminowane [...] mięso smaży się na przeterminowanym oleju [...]. - Żadne kontrole tego nie wymacały [...]. - Zresztą, jak mają wymacać, kiedy my kilka dni wcześniej wiemy, że na przykład inspekcja handlowa szykuje nalot. Wtedy zaczyna się czyszczenie półek z przeterminowanych towarów [...]. źródło: NKJP: Bohdan Dmochowski: Cztery życia kurczaka, Express Ilustrowany, 2003-05-09
	[...] zaślepił się wylot [...] cylindra, który nie był w ogóle wentylowany. [...] mechanicy [...] twierdzili, że wszystko jest OK, łącznie z analizatorem spalin, komputerem i czym tam jeszcze. Dopiero serwis wymacał sprawę. Zajęło im to jakieś 20 min. źródło: Internet: forum.alfaholicy.org
	Polska delegacja pojechała do Barcelony na szczyt UE wymacać, jak [...] sprawy stoją. źródło: NKJP: Wprost, 2002 (books.google.pl)

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałem +(e)m wymacał	wymacałam +(e)m wymacała	wymacałom +(e)m wymacało	wymacaliśmy +(e)śmy wymacali	wymacałyśmy +(e)śmy wymacały
2 os.	wymacałeś +(e)ś wymacał	wymacałaś +(e)ś wymacała	wymacałoś +(e)ś wymacało	wymacaliście +(e)ście wymacali	wymacałyście +(e)ście wymacały
3 os.	wymacał	wymacała	wymacało	wymacali	wymacały

bezosobnik: wymacano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wymacajmy
2 os.	wymacaj	wymacajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wymacałbym bym wymacał	wymacałabym bym wymacała	wymacałobym bym wymacało	wymacalibyśmy byśmy wymacali	wymacałybyśmy byśmy wymacały
2 os.	wymacałbyś byś wymacał	wymacałabyś byś wymacała	wymacałobyś byś wymacało	wymacalibyście byście wymacali	wymacałybyście byście wymacały
3 os.	wymacałby by wymacał	wymacałaby by wymacała	wymacałoby by wymacało	wymacaliby by wymacali	wymacałyby by wymacały

bezosobnik: wymacano by

bezokolicznik: wymacać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wymacawszy

gerundium: wymacanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wymacany

odpowiedniki aspektowe: macać , wymacywać

	+	wymacać	+	CO
	+	wymacać	+	ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE