obrażać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

czuć się urażonym czyimiś słowami lub zachowaniem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

	[...] czy można obrażać się na dziennikarza o to, że chce zdobyć informacje? źródło: NKJP: Adam Kłykow: Bo nie ma rady..., Gazeta Wrocławska, 2003-04-03
	Na pewno pierwszych sześć spotkań pokazało, że piłkarze, którzy do nas przyszli z niższych lig, [...] muszą wiele pracować, i nie ma się o co obrażać. źródło: NKJP: Jerzy Zaborski: Oni pięknie przegrywają, Dziennik Polski, 2008-08-26
	Tylko on jeden oburza się naprawdę, pogarszając jeszcze swoją sytuację, bo który poważny polityk obraża się za krytykę. źródło: NKJP: Pasożytnictwo wzajemne, Dziennik Polski, 2003-07-25
	Kobiety obrażały się na mnie, bo je straszliwie, bez litości postarzałem albo oszpecałem w moich portretach. źródło: NKJP: Internet
	To był człowiek, który kochał ludzi. Ufał ludziom, nie obrażał się na nikogo [...]. źródło: NKJP: Kazimierz Górski: Los tak chciał. Niepublikowany wywiad z trenerem Kazimierzem Górskim, 2007
	– Gdyby chcieli mnie rozliczyć, nie miałabym pretensji, nie obrażałabym się, że mnie chcą skontrolować [...]. źródło: NKJP: Aleksandra Tyczyńska: Urodziło się becikowe, Dziennik Łódzki, 2006-01-06

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrażałem się +(e)m się obrażał	obrażałam się +(e)m się obrażała	obrażałom się +(e)m się obrażało	obrażaliśmy się +(e)śmy się obrażali	obrażałyśmy się +(e)śmy się obrażały
2 os.	obrażałeś się +(e)ś się obrażał	obrażałaś się +(e)ś się obrażała	obrażałoś się +(e)ś się obrażało	obrażaliście się +(e)ście się obrażali	obrażałyście się +(e)ście się obrażały
3 os.	obrażał się	obrażała się	obrażało się	obrażali się	obrażały się

bezosobnik: obrażano się

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę się obrażał będę się obrażać	będę się obrażała będę się obrażać	będę się obrażało będę się obrażać	będziemy się obrażali będziemy się obrażać	będziemy się obrażały będziemy się obrażać
2 os.	będziesz się obrażał będziesz się obrażać	będziesz się obrażała będziesz się obrażać	będziesz się obrażało będziesz się obrażać	będziecie się obrażali będziecie się obrażać	będziecie się obrażały będziecie się obrażać
3 os.	będzie się obrażał będzie się obrażać	będzie się obrażała będzie się obrażać	będzie się obrażało będzie się obrażać	będą się obrażali będą się obrażać	będą się obrażały będą się obrażać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		obrażajmy się
2 os.	obrażaj się	obrażajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	obrażałbym się bym się obrażał	obrażałabym się bym się obrażała	obrażałobym się bym się obrażało	obrażalibyśmy się byśmy się obrażali	obrażałybyśmy się byśmy się obrażały
2 os.	obrażałbyś się byś się obrażał	obrażałabyś się byś się obrażała	obrażałobyś się byś się obrażało	obrażalibyście się byście się obrażali	obrażałybyście się byście się obrażały
3 os.	obrażałby się by się obrażał	obrażałaby się by się obrażała	obrażałoby się by się obrażało	obrażaliby się by się obrażali	obrażałyby się by się obrażały

bezosobnik: obrażano by się

bezokolicznik: obrażać się

imiesłów przysłówkowy współczesny: obrażając się

gerundium: obrażanie się

imiesłów przymiotnikowy czynny: obrażający się

odpowiednik aspektowy: obrazić się

	+	obrażać się	+	(na KOGO) + (o CO \| za CO)
	+	obrażać się	+	(na KOGO) + (bo ZDANIE \| że ZDANIE)