dedukować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. wyciągać wnioski na podstawie znanych danych

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

hiperonimy:

wnioskować

	[...] tłumaczy, że dokładnie pamięta, iż Edelman musiał kończyć osiemnaście lat w roku 1941, bo wtedy na urodziny zrobiła mu tort marchewkowy, co później w getcie już nie było możliwe. A zatem, dedukowała, urodził się tak naprawdę w roku 1922... źródło: NKJP: Krzysztof Burnetko, Witold Bereś: Marek Edelman. Życie. Po prostu, 2008
	Mieli swoje słabostki, mylili się, a wyjaśnienia tajemnic dedukowali ze znanych czytelnikowi faktów. źródło: NKJP: Anna Kańtoch: Bliżej fantastyki i romansu, nr 4, Esensja, 2004
	Możemy więc śmiało dedukować, że przed powstaniem życia na Ziemi tlenu w atmosferze nie było. źródło: NKJP: Jerzy Dzik: Dzieje życia na ziemi: wprowadzenie do paleobiologii, 1992
	Dedukuję, że inni wokaliści muzyką zajmują się po godzinach, kiedy akurat nie odbierają dziecka z przedszkola, nie imprezują, nie ćpają czy nie jedzą rosołu u teściowej. źródło: NKJP: Magda Jurowicz: Gdzie ci rockowcy z tamtych lat?, Esensja, nr 7, 2008

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dedukowałem +(e)m dedukował	dedukowałam +(e)m dedukowała	dedukowałom +(e)m dedukowało	dedukowaliśmy +(e)śmy dedukowali	dedukowałyśmy +(e)śmy dedukowały
2 os.	dedukowałeś +(e)ś dedukował	dedukowałaś +(e)ś dedukowała	dedukowałoś +(e)ś dedukowało	dedukowaliście +(e)ście dedukowali	dedukowałyście +(e)ście dedukowały
3 os.	dedukował	dedukowała	dedukowało	dedukowali	dedukowały

bezosobnik: dedukowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę dedukował będę dedukować	będę dedukowała będę dedukować	będę dedukowało będę dedukować	będziemy dedukowali będziemy dedukować	będziemy dedukowały będziemy dedukować
2 os.	będziesz dedukował będziesz dedukować	będziesz dedukowała będziesz dedukować	będziesz dedukowało będziesz dedukować	będziecie dedukowali będziecie dedukować	będziecie dedukowały będziecie dedukować
3 os.	będzie dedukował będzie dedukować	będzie dedukowała będzie dedukować	będzie dedukowało będzie dedukować	będą dedukowali będą dedukować	będą dedukowały będą dedukować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dedukujmy
2 os.	dedukuj	dedukujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dedukowałbym bym dedukował	dedukowałabym bym dedukowała	dedukowałobym bym dedukowało	dedukowalibyśmy byśmy dedukowali	dedukowałybyśmy byśmy dedukowały
2 os.	dedukowałbyś byś dedukował	dedukowałabyś byś dedukowała	dedukowałobyś byś dedukowało	dedukowalibyście byście dedukowali	dedukowałybyście byście dedukowały
3 os.	dedukowałby by dedukował	dedukowałaby by dedukowała	dedukowałoby by dedukowało	dedukowaliby by dedukowali	dedukowałyby by dedukowały

bezosobnik: dedukowano by

bezokolicznik: dedukować

imiesłów przysłówkowy współczesny: dedukując

gerundium: dedukowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: dedukujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: dedukowany

odpowiednik aspektowy: wydedukować

łac. deducere 'wyprowadzać'