[...] owiewa nas sferą rokokowego wdzięku; zachwyca czarem wszystkiego, co lekkie, radosne i zmienne; pogrąża w lirycznej kontemplacji, co w nieuchwytności swej zjawiskowej natury - zwiewne jest, lotne i balladowo fantastyczne.
źródło: Czesław Zgorzelski: Zarysy i szkice literackie, 1988 (books.google.pl)