elekcyjny - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

związany z elekcją - wyborem króla

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

władza państwowa

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Tradycja

świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

antonimy:

dziedziczny

król, władca; sejm, sejmik, zjazd; akt, tron elekcyjny; monarchia; korona elekcyjna

	Samemu papieżowi Waza miał także za złe, iż okazuje mu jako władcy elekcyjnemu ostentacyjne lekceważenie [...]. źródło: NKJP: Janusz Tazbir: Silva rerum historicarum, 2002
	Elekcyjna korona Rzeczypospolitej miała mu ułatwić rozgrywkę ze stanami saskimi, natomiast militarne zaplecze w Saksonii - dostarczyć środków, których brakowało dotąd królom elekcyjnym, aby poskromić polską złotą wolność. źródło: NKJP: Urszula Augustyniak: Historia Polski 1572-1795, 2008
	Wystawę zamykają skarby monet srebrnych i miedzianych ukrytych w ziemi w czasach panowania Jagiellonów i królów elekcyjnych [...]. źródło: NKJP: (PK): Skarby archeologiczne, Gazeta Krakowska, 2002-03-23
	W Polsce jednak od stuleci władcy byli elekcyjni i szlachta sama do siebie powinna była mieć pretensje, gdy wybierała na króla kogoś nieudolnego. źródło: NKJP: Res sacra..., Dziennik Polski, 2001-08-10

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Od: elekcja