wasalny - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

książk. pejorat. związany z wasalem - człowiekiem lub rządem spełniającym żądania innych

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

stosunki międzynarodowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

	synonimy:	wasalczy wasalski
	hiperonimy:	zależny

wasalny kraj, polityk, rząd; wasalna partia, Polska; wasalna mentalność, pozycja, postawa, relacja, zależność; wasalna polityka; wasalne państwo

	Jak widać na telewizyjnych obrazkach, Ameryka, Anglia i wasalne kraje robią co chcą, ignorując nawet Rosję, ONZ i całą Wspólnotę Europejską. źródło: NKJP: Stanisłąw Bubin: Papier niejedno zniesie, Dziennik Zachodni, 2003-04-11
	Koniec końców nie zamierzamy być wasalnym ugrupowaniem [...], bo takie ugrupowania bardzo szybko znikają ze sceny politycznej. źródło: NKJP: Filip Ratkowski: Rozłamu w stronnictwie nie będzie, Gazeta Krakowska, 2006-02-06
	Zasugerowano przejęcie budynku przy ul. Ogrodowej, a radny Kruczek zaakcentował, że nie są organem wasalnym wobec rady powiatu i mają prawo wyrażać swoje stanowisko. źródło: NKJP: Andrzej Plęs: Lipsk wiecznie żywy, Gazeta Krakowska, 2007-06-01
	Rok 1989 wymagał od Polaków zasadniczo odmiennej aktywności. Nie musieli krwawo walczyć o własne państwo. Ono bowiem funkcjonowało. Nie w pełni suwerenne, zważywszy na wasalne uzależnienie do Moskwy, ale ze wszystkimi atrybutami państwowości. źródło: NKJP: Aleksander Hall: Dwa przedwiośnia, Gazeta Wyborcza, 1993-11-10

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Rz	+	wasalny	+	(wobec KOGO)
szyk: neutralny