UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bękart

Chronologizacja

1 połowa XVI w., Bańk
Od XV w. bankart.

1. nieślubny

Definicja

pogard.  przest. 
dziecko urodzone poza małżeństwem

Pochodzenie

śr.-w.-niem. banchart 'nieślubne dziecko'

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Rodzina członkowie rodziny

Relacje znaczeniowe

synonimy:  bastard, przypłodek, wylęganiec

Cytaty

Zjawiła się także w Maleniu i córka Felaka. Nie sama przyszła, ale z dzieciakiem na rękach. Mały miał już koło roku i niebieskie, krągłe ślepka, „Bękart!” - darł się stary Felak. Małgośka odszczeknęła ojcu, całkiem nie jak córka i latawica, której się kije należą.
- [...] Jakeście ojciec nie zratowali, tera wam pysk zamknąć. Nie bękart, ale Waluś. Wasz wnuk!

źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

Anna Kameny wszakże nie rozgłaszała, że jej bliźnięta były bękartami, bo rodzina męża wnet wyzułaby ją i dzieci z herbu, tytułów i majątku.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 1996

Młodzi ludzie słowo „bękart” kojarzą teraz z bękartami królewskimi w dawnych wiekach, a nie z czasem obecnym, a termin „dziecko nieślubne”, jeśli nawet jest z jakichś przyczyn przywoływany, jest po prostu niebudzącą ocen moralnych kategorią.

źródło: NKJP: Barbara Pietkiewicz: Pożegnanie z bękartem, Polityka, 2003-02-22

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bękart
bękarci
ndepr
bękarty
depr
D. bękarta
bękartów
C. bękartowi
bękartom
B. bękarta
bękartów
N. bękartem
bękartami
Ms. bękarcie
bękartach
W. bękarcie
bękarci
ndepr
bękarty
depr

2. hałaśliwy

Definicja

dziecko, do którego mówiący ma w chwili mówienia negatywny stosunek

Pochodzenie

Przenośne użycie wyrazu bękart w zn. 1.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Bieg życia narodziny i dzieciństwo

Relacje znaczeniowe

synonimy:  bachor, gówniarz, smarkacz, smerda
hiperonimy:  dziecko

Cytaty

W panicznej trwodze uciekaliśmy z cerkwi, słysząc za sobą groźny głos Zarieczychy:
- Ach, wy, diabelskie nasienie! Bękarty przeklęte ! Ja wam pokażę!...

źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

Mówiłam ci, co Irving Stone pisał o Londonie? W głowie mu się nie mieściło, żeby jakiś proletariacki bękart miał talent, no bo skąd? Talent się dziedziczy!

źródło: NKJP: Anna Bojarska, Maria Bojarska: Siostry B., Twój Styl, 1996

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bękart
bękarci
ndepr
bękarty
depr
D. bękarta
bękartów
C. bękartowi
bękartom
B. bękarta
bękartów
N. bękartem
bękartami
Ms. bękarcie
bękartach
W. bękarcie
bękarci
ndepr
bękarty
depr

3. polityczny

Definicja

pogard. 
coś, co powstało jako niechciany rezultat jakichś działań

Pochodzenie

Przenośne użycie wyrazu bękart w zn. 1.

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Cytaty

31 października 1939 r. Mołotow na posiedzeniu Najwyższego Sowietu grzmiał [...]: „nic nie pozostało po tym pokracznym tworze (w innym tłumaczeniu: bękarcie) traktatu wersalskiego... o przywróceniu dawnej Polski nie może być mowy...

źródło: NKJP: Torańska Teresa: Oni, 1985

Reszty dokonał ciasny pacyfizm szlachty, niechętnej wojennym podatkom i zadufanej w wyższość ustrojową swojej marniejącej Res Publica ten tylekroć w historii napotykany bękart strachliwego wygodnictwa i demokracji rozluźnionej przez zanik cnót obywatelskich.

źródło: NKJP: Jerzy Surdykowski: Duch Rzeczypospolitej, 1989

Socrealizm rodził się długo i bezowocnie. Nie pomagały stypendia, nagrody, które fundowało ministerstwo. Był to bękart literatury, którego ojcowie nie przynieśli chluby kulturze.

źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

Afrykański Kongres Narodowy od początku uważał bantustany za „bękarta apartheidu” , a ich przywódców za skorumpowanych kolaborantów rasistowskiego reżimu.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: CEL - NATAL, Gazeta Wyborcza, 1994-03-24

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bękart
bękarty
D. bękarta
bękartów
C. bękartowi
bękartom
B. bękarta
bękarty
N. bękartem
bękartami
Ms. bękarcie
bękartach
W. bękarcie
bękarty

4. drukarski

Definicja

edytor.  pot. 
błąd składu drukarskiego polegający na przeniesieniu ostatniego wiersza akapitu na początek następnej strony lub kolumny

Pochodzenie

Przenośne użycie wyrazu bękart w zn. 1 (jako coś niepożądanego, oddzielonego od reszty).

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Środki masowego przekazu wydawnictwa

Relacje znaczeniowe

synonimy:  wdowa

Połączenia

  • szewce i bękarty

Cytaty

Sześć różnych krojów na jednej stronie, podkreślenia, wytłuszczenia, akapity odsunięte i wcięte, rameczki, jak choinka. [...] O szewcach i bękartach już pisałaś - są nagminne. Myślę, że to podobnie jak z ortografią: takie błędy nie rażą tych, którzy nie czytają lub czytają mało.

źródło: NKJP: Internet

To podstawa składu DPT - starajcie się unikać „wdów” i „ bękartów” na końcu kolumn czy akapitów.

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bękart
bękarty
D. bękarta
bękartów
C. bękartowi
bękartom
B. bękarta
bękarty
N. bękartem
bękartami
Ms. bękarcie
bękartach
W. bękarcie
bękarty
Data ostatniej modyfikacji: 21.06.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json