UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dwuszereg

Chronologizacja

1796, Gazeta Warszawska, nr 50, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dwuszereg
dwuszeregi
D. dwuszeregu
dwuszeregów
C. dwuszeregowi
dwuszeregom
B. dwuszereg
dwuszeregi
N. dwuszeregiem
dwuszeregami
Ms. dwuszeregu
dwuszeregach
W. dwuszeregu
dwuszeregi

Pochodzenie

Zob. dwa I
Zob. szereg I

Definicja

układ elementów ustawionych w dwóch w liniach jeden za drugim

Kwalifikacja tematyczna

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości przestrzeni ułożenie względem siebie

Połączenia

  • zbiórka w dwuszeregu
  • ustawić/ustawiać kogoś; stać/stanąć, ustawić się/ustawiać się w dwuszeregu

Cytaty

Po jednej stronie wielkiego pokoju plecami do okien ustawiono dwuszereg mężczyzn, naprzeciw kobiety.

źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

Siadł tak, żeby bez specjalnego wysiłku widzieć plac Łukiski, gdzie za dwuszeregiem kasztanów stał gmach gimnazjum żeńskiego [...].

źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Kronika wypadków miłosnych, 1974

Kuba uformował nas w dwuszeregu. Staliśmy na baczność.

źródło: NKJP: Stanisław Berenda-Czajkowski: Dni grozy i łez, 2001

W obozie, po którejś ucieczce, odbyła się, jako odwet esesmanów, tzw. selekcja. Z ustawionych w dwuszeregi więźniów co dziesiątego „selekcjonowano” na rozstrzelanie czy śmierć głodową.

źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994

Składnia

bez ograniczeń + dwuszereg +
(KOGO/CZEGO)
Data ostatniej modyfikacji: 07.09.2022
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json