Chronologizacja
W postaci: odczajdusza
Inne znaczenie: 'złodziej, rabuś, rozbójnik'
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | oczajdusza |
oczajdusze |
ndepr |
| oczajdusze |
depr | ||
| D. | oczajduszy |
oczajduszów oczajdusz |
|
| C. | oczajduszy |
oczajduszom |
|
| B. | oczajduszę |
oczajduszów oczajdusze |
|
| N. | oczajduszą |
oczajduszami |
|
| Ms. | oczajduszy |
oczajduszach |
|
| W. | oczajduszo |
oczajdusze |
ndepr |
| oczajdusze |
depr |
Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm oczajdusz, B. lm oczajdusze. W przeciwnym razie używa się r. m1, D. i B. lm oczajduszów lub r. ż, D. lm oczajdusz, B. lm oczajdusze.
Pochodzenie
st.rus. otčaj-duša
Od: wyrażenia otčajannaja duša 'niepokorny duch'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | bankietnik, birbant, hulaka |
Cytaty
|
W Zdzichu siedzi szelma, straszliwie niespokojny duch. Żaden z niego - bo co to, to nie! - oczajdusza, ale też trudno stawiać go komukolwiek za wzór stateczności. źródło: NKJP: W Zdzichu szelma siedzi, Dziennik Polski, 2001-01-20 |
|
|
Zdanie naczelnika powszechnie się przyjęło; z kimkolwiek porozmawiać, każdy uważał, że Samowałow poszedł szukać nowych przygód. Zwykły oczajdusza, pędziwiatr. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978 |
|
|
Staruszka – oczajdusza piekielna! – przygryzała grafitowe włosy i udawała czarta. [...] Zaraz przeobrażała się w wiedźmę, głaszcząc wyimaginowanego kota na własnym garbie. źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007 |
|
|
Na razie Pinchasa Jakobowa martwi kiepska reputacja jego ziomków jako oczajduszów i pijaków. źródło: Aleksander Ziemny: Resztki mniejszości, czyli Żydzi polscy dzisiaj, 1997 (books.google.pl) |
|
|
Nic dziwnego, że padają ofiarą przypadku i wpadają w sieci spryciarzy, oczajdusz i pomylonych entuzjastów, którzy swoje mistyfikacje upychają, gdzie się da. źródło: Maksymilian Berezowski: Koniecznie skandal, 1983 (books.google.pl) |