czarna reakcja

Po prostu po chamsku mnie zwymyślał dając wszystkim do zrozumienia, że jestem przedstawicielem czarnej reakcji dążącej do obalenia ustroju.

źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

Wywłaszczeni burżuje, kułacy i czarna reakcja, jak kler, nie mogli nam darować, że mieliśmy znacjonalizowany przemysł, kwitnące spółdzielnie produkcyjne i ustrój sprawiedliwości społecznej. Desperacki opór reakcji nie tylko nie malał, lecz przeciwnie, rósł.

źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, 1998

Do tej pory dyskutowało się o nazizmie wyłącznie w kategoriach czarnej reakcji, absolutnie nie mającej nic wspólnego z nowoczesnym socjalizmem. Działo się to m.in. pod naciskiem Moskwy.

źródło: NKJP: Piotr Cegielski: Rozmowa ze szwedzkim publicystą Maciejem Zarembą, Gazeta Wyborcza, 1997-03-05

Natomiast my wystąpiliśmy z całym arsenałem dosyć idiotycznej komunistycznej propagandy, która redukowała Kościół do roli siedliska czarnej reakcji.

źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995

[...] padł na miasto kataklizm Nowej Huty, lokowanej na ogrodowej ziemi, zbyt cennej, by na niej budować. Po to głównie, by zmienić tzw. skład socjalny zamieszkanego przez czarną reakcję Krakowa, która w referendum głosowała solidarnie trzy razy NIE. Nie dla nacjonalizacji przemysłu i kamienic, nie dla reformy rolnej, nie dla konfiskat, tudzież innych tego rodzaju dobrodziejstw. Nie chcieliście socjalizmu? No, to go macie [...].

źródło: NKJP: Jerzy Madeyski: Od lokacji do mętnej wody, Dziennik Polski, 2002-12-20