1889,
Gazeta Narodowa, nr 232, polona.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
ż
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
repetentka
|
repetentki
|
|
| D. |
repetentki
|
repetentek
|
|
|
|
| C. |
repetentce
|
repetentkom
|
|
| B. |
repetentkę
|
repetentki
|
|
| N. |
repetentką
|
repetentkami
|
|
| Ms. |
repetentce
|
repetentkach
|
|
| W. |
repetentko
|
repetentki
|
|
książk.
uczennica lub studentka, która drugi lub kolejny raz powtarza rok nauki
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
szkoła
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Edukacja i oświata
studia
|
To repetentka, która sprawiała kłopoty wychowawcze.
źródło: asa: 17-latka z Zabrza rozpyliła w szkole gaz, 2003-03-13 (wyborcza.pl)
|
|
Jako repetentce nie przysługiwało jej stypendium, a jej zasoby całkowicie już się wyczerpały.
źródło: Adam Struś: Gaudeamus w cyrku cieni, czyli opowiastki uniwersyteckie, 1978 (books.google.pl)
|
Data ostatniej modyfikacji: 20.05.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json