UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

zrucić

zrzucić

Chronologizacja

1 połowa XV w., SStp

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zrucę
zrucimy
2 os. zrucisz
zrucicie
3 os. zruci
zrucą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zruciłem
+(e)m zrucił
zruciłam
+(e)m zruciła
zruciłom
+(e)m zruciło
zruciliśmy
+(e)śmy zrucili
zruciłyśmy
+(e)śmy zruciły
2 os. zruciłeś
+(e)ś zrucił
zruciłaś
+(e)ś zruciła
zruciłoś
+(e)ś zruciło
zruciliście
+(e)ście zrucili
zruciłyście
+(e)ście zruciły
3 os. zrucił
zruciła
zruciło
zrucili
zruciły

bezosobnik: zrucono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. zrućmy
2 os. zruć
zrućcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. zruciłbym
bym zrucił
zruciłabym
bym zruciła
zruciłobym
bym zruciło
zrucilibyśmy
byśmy zrucili
zruciłybyśmy
byśmy zruciły
2 os. zruciłbyś
byś zrucił
zruciłabyś
byś zruciła
zruciłobyś
byś zruciło
zrucilibyście
byście zrucili
zruciłybyście
byście zruciły
3 os. zruciłby
by zrucił
zruciłaby
by zruciła
zruciłoby
by zruciło
zruciliby
by zrucili
zruciłyby
by zruciły

bezosobnik: zrucono by

bezokolicznik: zrucić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zruciwszy

gerundium: zrucenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. zrucenie
zrucenia
D. zrucenia
zruceń
C. zruceniu
zruceniom
B. zrucenie
zrucenia
N. zruceniem
zruceniami
Ms. zruceniu
zruceniach
W. zrucenie
zrucenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: zrucony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. zrucony
zrucony
zrucony
zrucone
zrucona
D. zruconego
zruconego
zruconego
zruconego
zruconej
C. zruconemu
zruconemu
zruconemu
zruconemu
zruconej
B. zruconego
zruconego
zrucony
zrucone
zruconą
N. zruconym
zruconym
zruconym
zruconym
zruconą
Ms. zruconym
zruconym
zruconym
zruconym
zruconej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. zruceni
zruceni
zrucone
zrucone
D. zruconych
zruconych
zruconych
zruconych
C. zruconym
zruconym
zruconym
zruconym
B. zruconych
zruconych
zruconych
zrucone
N. zruconymi
zruconymi
zruconymi
zruconymi
Ms. zruconych
zruconych
zruconych
zruconych

odpowiednik aspektowy: zrucać

Pochodzenie

Zob. rzucić

Definicja

reg. 
spowodować, że ktoś lub coś zaczyna spadać z pewnej wysokości na ziemię

Warianty

  • zrzucić

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Praca rodzaje pracy

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii ruch i spoczynek

Relacje znaczeniowe

synonimy:  zwalić

Cytaty

W czasie szarży kasztanka się zestraszyła i jak nasi zawracali, wzięła wędzidła na kieł. Nie mogłem jej utrzymać i w końcu mnie zruciła.

źródło: KWJP: Janusz Rulka: Wieczory na sianie u wuja Franka, Akant, 2010

- Bombe zrucił! - objaśniał szofer. Teroj nasi będom do niego prać... Widzisz panna?

źródło: Jerzy Bandrowski: Siła serca, 2022 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + zrucić +
KOGO/CO
Data ostatniej modyfikacji: 12.09.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json