UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pobrukać

Chronologizacja

1564, SPXVI

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. pobrukam
pobrukamy
2 os. pobrukasz
pobrukacie
3 os. pobruka
pobrukają

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. pobrukałem
+(e)m pobrukał
pobrukałam
+(e)m pobrukała
pobrukałom
+(e)m pobrukało
pobrukaliśmy
+(e)śmy pobrukali
pobrukałyśmy
+(e)śmy pobrukały
2 os. pobrukałeś
+(e)ś pobrukał
pobrukałaś
+(e)ś pobrukała
pobrukałoś
+(e)ś pobrukało
pobrukaliście
+(e)ście pobrukali
pobrukałyście
+(e)ście pobrukały
3 os. pobrukał
pobrukała
pobrukało
pobrukali
pobrukały

bezosobnik: pobrukano

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. pobrukajmy
2 os. pobrukaj
pobrukajcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. pobrukałbym
bym pobrukał
pobrukałabym
bym pobrukała
pobrukałobym
bym pobrukało
pobrukalibyśmy
byśmy pobrukali
pobrukałybyśmy
byśmy pobrukały
2 os. pobrukałbyś
byś pobrukał
pobrukałabyś
byś pobrukała
pobrukałobyś
byś pobrukało
pobrukalibyście
byście pobrukali
pobrukałybyście
byście pobrukały
3 os. pobrukałby
by pobrukał
pobrukałaby
by pobrukała
pobrukałoby
by pobrukało
pobrukaliby
by pobrukali
pobrukałyby
by pobrukały

bezosobnik: pobrukano by

bezokolicznik: pobrukać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pobrukawszy

gerundium: pobrukanie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. pobrukanie
pobrukania
D. pobrukania
pobrukań
C. pobrukaniu
pobrukaniom
B. pobrukanie
pobrukania
N. pobrukaniem
pobrukaniami
Ms. pobrukaniu
pobrukaniach
W. pobrukanie
pobrukania

imiesłów przymiotnikowy bierny: pobrukany

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. pobrukany
pobrukany
pobrukany
pobrukane
pobrukana
D. pobrukanego
pobrukanego
pobrukanego
pobrukanego
pobrukanej
C. pobrukanemu
pobrukanemu
pobrukanemu
pobrukanemu
pobrukanej
B. pobrukanego
pobrukanego
pobrukany
pobrukane
pobrukaną
N. pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
pobrukaną
Ms. pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
pobrukanej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. pobrukani
pobrukani
pobrukane
pobrukane
D. pobrukanych
pobrukanych
pobrukanych
pobrukanych
C. pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
pobrukanym
B. pobrukanych
pobrukanych
pobrukanych
pobrukane
N. pobrukanymi
pobrukanymi
pobrukanymi
pobrukanymi
Ms. pobrukanych
pobrukanych
pobrukanych
pobrukanych

odpowiednik aspektowy: brukać

Pochodzenie

Zob. brukać

1. zhańbić

Definicja

rzad. 
spowodować, że ktoś lub coś traci swój wysoki status i zaczyna być oceniany (oceniane) negatywnie lub być kojarzony (kojarzone) ze złymi rzeczami i negatywnymi wartościami

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  pokalać, zbrukać, zhańbić

Cytaty

- Kolejny antykościelny frustrat wstawia do publicznej witryny swoje kompleksy i brednie.
[...]
- Ojej, czyżby pobrukał twoje wartości?

źródło: Internet: forum.gazeta.pl

Składnia

bez ograniczeń + pobrukać +
(KOGO/CO)

2. pobrudzić

Definicja

przest. 
spowodować pojawienie się gdzieś pewnej ilości brudu

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Najbliższe środowisko życia człowieka czynności związane z codziennym życiem w domu

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Ubranie czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

Relacje znaczeniowe

synonimy:  pobrudzić

Cytaty

Na palcach stąpał po dywanach, w lęku żeby ich łapciami nie pobrukać.

źródło: Jan Baranowicz: Baśnie kwitną na Hałdach, 1962 (books.google.pl)

Składnia

bez ograniczeń + pobrukać +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 17.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json