ktoś/coś zasznurował/zasznurowało usta komuś
ktoś sprawił lub coś sprawiło, że dana osoba zaczęła milczeć lub mieć trudności z zabraniem głosu
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
➔ Język
➔ mówienie
- strach, lęk zasznurował usta komuś
|
Chciał coś dodać, ale jedno spojrzenie za moje plecy zasznurowało mu usta.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Kisuny, 2008
|
|
Wyrzucili mnie z telewizji publicznej, potem z „Przeglądu Sportowego”, ale nikt nie zasznuruje mi ust i nie będę tańczył na cudzą nutę.
źródło: NKJP: Leszek Gracz: Don Kichot futbolu, Polska Głos Wielkopolski, 2005-03-17
|
|
Lęk o własną rodzinę i życie tych, którzy na łódź się nie załapali, skutecznie zasznuruje usta zbyt rozmownym.
źródło: KWJP: Olga Doleśniak-Harczuk: ABC Państwa Islamskiego, 2015-05-30
|
|
Jakby powietrze stało się cięższe i przygięło ich do ziemi, a bezsiła zasznurowała im usta.
źródło: KWJP: Paweł Goźliński: Akan. Powieść o Bronisławie Piłsudskim, 2019
|
Data ostatniej modyfikacji: 13.03.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json