UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

illokucja

Chronologizacja

1968, Krakowskie Studia Prawnicze, books.google.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. illokucja
illokucje
D. illokucji
illokucji
neut
illokucyj
char
C. illokucji
illokucjom
B. illokucję
illokucje
N. illokucją
illokucjami
Ms. illokucji
illokucjach
W. illokucjo
illokucje

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

ang. illocution

Definicja

filoz.  jęz. 
w teorii aktów mowy: jeden z aspektów, w jakich może być rozpatrywany akt mowy, intencja, z jaką mówiący wypowiedział dane słowa

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język

Połączenia

  • akt; teoria illokucji

Cytaty

W wielu rekonstrukcjach Austinowskiego ujęcia aktów illokucyjnych poprzestaje się na tezach o (i) komunikacyjnych oraz (ii) normatywnych skutkach illokucji [...]

źródło: Maciej Witek Czynności illokucyjne jako akty interakcyjne, Przegląd Filozoficzny — Nowa Seria, R. 19: 2010, Nr 3 (pf.uw.edu.pl)

Wprowadzając do dialogu stwierdzenie problematyczne z illokucją przypuszczenia, mówiący nie chce brać na siebie całkowitej odpowiedzialności za swoje słowa, woli jedynie podejrzewać, że jego opinia jest słuszna.

źródło: Izabela Nowak: Implicytne performatywy w języku rosyjskim i ich rola w konwersacji, 2000 (books.google.pl)

Odesłania

Zob. też:

lokucja

perlokucja

Data ostatniej modyfikacji: 19.10.2025
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json