Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | koniczyna |
koniczyny |
|
| D. | koniczyny |
koniczyn |
|
| C. | koniczynie |
koniczynom |
|
| B. | koniczynę |
koniczyny |
|
| N. | koniczyną |
koniczynami |
|
| Ms. | koniczynie |
koniczynach |
|
| W. | koniczyno |
koniczyny |
Pochodzenie
Zob. koń
Utworzone od konik i konicz 'koniczyna', pierwotnie 'roślina jedzona przez konie'. Por. inne odzwierzęce nazwy roślin, np. żurawina.
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin rośliny leśne i łąkowe
Relacje znaczeniowe
| synonimy: | konicz, koniczynka | |
| hiperonimy: | roślina |
Połączenia
- biała, czerwona koniczyna
- kwiat, liść, łan, pole, zapach koniczyny
Cytaty
|
Wiedzieliśmy, jak trzeba nawozić, jak się wapnuje glebę, od jakich chorób szczepi owce, a od jakich świnie, co może jeść koń, a co krowa, dla której mokra po deszczu koniczyna bywa przyczyną wzdęcia. źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1994 |
|
|
Od wiosny do jesieni spędzaliśmy wieczory w ogródku, wdychając zapach koniczyny rżniętej dla królików, woń świeżo podlanych grządek, słuchając rechotu żab i dalekich odgłosów pędzących gdzieś pociągów [...]. źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000 |