UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gramatysta

Chronologizacja

1818, Gazeta Lwowska, nr 51, polona.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gramatysta
gramatyści
ndepr
gramatysty
depr
D. gramatysty
gramatystów
C. gramatyście
gramatystom
B. gramatystę
gramatystów
N. gramatystą
gramatystami
Ms. gramatyście
gramatystach
W. gramatysto
gramatyści
ndepr
gramatysty
depr

Pochodzenie

łac. grammatista

Definicja

nauczyciel w starożytnej Grecji i Rzymie, uczący dzieci podstawowych umiejętności, takich jak czytanie, pisanie oraz liczenie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Język

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Działalność intelektualna człowieka ➔ działalność naukowa

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE ➔ Tradycja ➔ świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

W wieku od 7 do 14 lat chłopcy uczęszczali do szkoły, gdzie nauczyciel gramatysta uczył ich czytania, pisania, rachunków i literatury, zaś nauczyciel kitarysta/lutnista gry na lutni, śpiewu, gry na flecie i harfie.

źródło: KWJP: Joanna Madalińska-Michalak: Pedeutologia. Prawno-etyczne podstawy zawodu nauczyciela, 2021

Szkoła była prowadzona na rachunek nauczyciela, który pobierał od rodziców opłaty w umówionej wysokości. Początkowo szkoła ateńska miała, jak się wydaje, dwóch nauczycieli. Pierwszy z nich, nazywany gramatystą, uczył czytania i pisania, rachunków oraz literatury. Drugi, nazywany kitarystą lub lutnistą, uczył gry na lutni.

źródło: Historia wychowania. Tom 1, 1965 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 21.07.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json