UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

dezabilka

Chronologizacja

1782, Teatr Polski, czyli zbior komedyi drammy tragedyi, t. 31, dbc.wroc.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. dezabilka
dezabilki
D. dezabilki
dezabilek
C. dezabilce
dezabilkom
B. dezabilkę
dezabilki
N. dezabilką
dezabilkami
Ms. dezabilce
dezabilkach
W. dezabilko
dezabilki

Pochodzenie

fr. déshabillé 'lekka podomka, zwykle długa i z głębokim dekoltem'

Definicja

swobodna suknia noszona przez kobiety w XVIII wieku w sytuacjach niewymagających eleganckiego stroju

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka wygląd

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Ubranie czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Cytaty

Gości oraz swoich przyjaciół przyjmowały w sypialni, leżąc w łóżku lub często podczas wykonywania porannej toalety. Dzięki temu strój nocny zaczął pełnić funkcje publiczne i kreować modę sypialnianą. Damy składając nieoficjalne wizyty w mieście, spacerując czy robiąc zakupy, ubrane były w dezabilkę, czyli niezobowiązującą, wygodną suknię domową lub poranną, która była luźna i nie posiadała wcięcia w talii.

źródło: Internet: edukacjamuzealnalancut.blogspot.com

Dochodziło południe, gdy w pałacu Radziwiłłów przy Miodowej księżna Helena właśnie zdążyła wstać z łóżka, ubrać się w dezabilkę i zająć miejsce przed toaletką.

źródło: Renata Czarnecka: Pożegnanie z ojczyzną, 2024 (wydawnictwolira.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2026
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json