[...] rzeczoznawcom przedstawiono w tej samej sali siedem sztuk opon, także z brokateli weneckiej, które podczas pieczętowania były zawieszone w kaplicy wymienionej siedziby opactwa [...].
źródło: Władysław Tomkiewicz: Z dziejów polskiego mecenatu artystycznego w wieku XVII, 1952 (books.google.pl)
Niewielka postać Marii jarzyła się niczym monstrancja u wielskiego ołtarza. Suknia bowiem z jasnej brokateli dosłownie osypana była klejnotami.
źródło: Halina Popławska: Jak na starym gobelinie, 1976 (books.google.pl)
Trzy pokoje recepcyjne po drugiej stronie wielkiej sali, tak jak apartamenty kasztelanowej obite karmazynową brokatelą, służyły przede wszystkim kasztelanowi, gdy przyjmował swych przyjaciół, dostojników, odbywał narady i poufne konferencje.
źródło: Irena Kwiatkowska: Pałac Sapiehów, 1972 (books.google.pl)