pod kolor II

Owinąłem Jagodzie wokół głowy warkocze, dotąd smętnie dyndające po obu stronach twarzy i wpiąłem w nie kwiatek pod kolor sukienki.

źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Tkacz iluzji, 2004

Ina musi się przebrać, zachodzimy więc we trzech do dorożkarskiej knajpy vis à vis dworca, czekamy przy wódce. Przybiega wreszcie w ślicznej zielonej sukience, pod kolor oczu.

źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Excentrycy, 2007

No i buty muszą być też nie byle jakie, nie tekturowe, ale z miękkiej skórki cielęcej. Markowe, rzecz jasna. Już nawet se upatrzył w takim jednym sklepie. Do tego elegancka biała koszulka, stonowany, superszykowny krawacik pod kolor całej reszty. Zegarek, łańcuszek, bransoletka. To się dopiero nazywa mieć styl.

źródło: NKJP: Sławomir Shuty: Cukier w normie z ekstrabonusem, 2005

[...] kostium z wełenki, który kazała sobie uszyć, nie mówiąc po co, leżał już rozłożony na łóżku, wraz z odprasowaną bluzką, przypinką w kształcie ważki, paskiem do spódnicy, parą nowych pończoch, kremowymi bucikami pod kolor kostiumu, na tle bukiecika z róż, który Urszula kupiła sobie sama i wstawiła do wazonu z pocukrzoną wodą, przekonana, że Ryszard zapomni o takim drobiazgu.

źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006

A takie sobie wyobraź firany, marzyła matka koronkowo-atłasowo, i do tego pod kolor narzuty na kanapę, fotele, żeby się nie niszczyły.

źródło: NKJP: Joanna Bator: Piaskowa Góra, 2009