UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

oschle

1859, Czas, t. 15, books.google.pl

część mowy: przysłówek

stopień równy	oschle
stopień wyższy	oschlej

Zob. schnąć

w sposób świadczący o tym, że ktoś, mimo zachowywania pozornej obojętności, żywi wobec kogoś lub czegoś raczej negatywne niż pozytywne emocje

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

mówić, odrzec, odpowiedzieć, powiedzieć, rzec, rzucić, spytać, zapytać, zauważyć oschle; oschle brzmiący
bardzo, nieco, tak, zbyt oschle

	Zeszli z plaży milcząc. Wsiedli do auta. Odwiózł ją pod dom. Oschle powiedział „No to cześć, mała...“ I nie zapytał: „Kiedy się spotkamy?“ źródło: NKJP: Elżbieta Południakowa: Robiłam te straszne rzeczy, Wieczór Wybrzeża, 2011
	Proszę się spakować i wziąć z sobą najcenniejsze rzeczy i dokumenty - oschle oznajmił egzekutor. źródło: NKJP: Iwona Rodziewicz: Pan za drzwi a rybki do kieszeni, Dziennik Bałtycki, 1999-10-29
	[...] panna B. była dwukrotnie na kazaniach pastora, a ok. godz. 18.40 zadzwoniła do niego, prosząc o radę, ponieważ czuła się po wysłuchaniu kazań wytrącona z równowagi i bliska rozpaczy. Pastor bardzo oschle odpowiedział, że panna B. powinna raczej poczytać Biblię i odłożył słuchawkę. źródło: NKJP: Tajemnice plebanii, Dziennik Polski, 2002-01-12
	[...] jak tu jest w tej waszej Moskwie z butami? Można dostać czy nie? Tyle kłopotu... - Nie wiem - powiedziałem znacznie oschlej, niż chciałem. - Mnie buty nie interesują. źródło: NKJP: Aleksander Kabakow, Przekład Irena Lewandowska: Opowiadanie, Gazeta Wyborcza, 1998-11-13

Data ostatniej modyfikacji: 12.09.2017