UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ubrać się

Chronologizacja

2 połowa XV w., SStp

Pochodzenie

Zob. ubrać

Definicja

założyć na siebie ubranie lub okrycie

Kwalifikacja tematyczna

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Ubranie czynności, przedmioty i osoby związane z robieniem i noszeniem ubrań

Relacje znaczeniowe

synonimy:  oblec się, odziać się, przyoblec się, przyodziać się
antonimy:  rozdziać się, rozebrać się

Połączenia

  • ubrać się na biało, na czarno, na czerwono
  • ubrać się w dres, w garnitur, w koszulkę, w mundur, w strój, w sukienkę
  • ubrać się ciepło, elegancko, ładnie, odpowiednio, odświętnie, starannie, stosownie

Cytaty

Na uroczystość kapitulacji Grant specjalnie ubrał się w pożyczony mundur szeregowca, tylko na naramiennikach miał generalskie dystynkcje.

źródło: KWSJP: Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki, 1999

Niebezpieczeństwa nie ma, jeżeli jest to wizyta jednorazowa, gorzej, gdy bez porady pani Kasi nie potrafimy ubrać się na przyjęcie imieninowe kuzynki mamy.

źródło: KWSJP: prasa, 2000

A na razie marzysz, żeby się nareszcie ubrać. I to ciepło!

źródło: KWSJP: Kinga Dunin: Tabu, 1998

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ubiorę się
ubierzemy się
2 os. ubierzesz się
ubierzecie się
3 os. ubierze się
ubiorą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ubrałem się
+(e)m się ubrał
ubrałam się
+(e)m się ubrała
ubrałom się
+(e)m się ubrało
ubraliśmy się
+(e)śmy się ubrali
ubrałyśmy się
+(e)śmy się ubrały
2 os. ubrałeś się
+(e)ś się ubrał
ubrałaś się
+(e)ś się ubrała
ubrałoś się
+(e)ś się ubrało
ubraliście się
+(e)ście się ubrali
ubrałyście się
+(e)ście się ubrały
3 os. ubrał się
ubrała się
ubrało się
ubrali się
ubrały się

bezosobnik: ubrano się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ubierzmy się
2 os. ubierz się
ubierzcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ubrałbym się
bym się ubrał
ubrałabym się
bym się ubrała
ubrałobym się
bym się ubrało
ubralibyśmy się
byśmy się ubrali
ubrałybyśmy się
byśmy się ubrały
2 os. ubrałbyś się
byś się ubrał
ubrałabyś się
byś się ubrała
ubrałobyś się
byś się ubrało
ubralibyście się
byście się ubrali
ubrałybyście się
byście się ubrały
3 os. ubrałby się
by się ubrał
ubrałaby się
by się ubrała
ubrałoby się
by się ubrało
ubraliby się
by się ubrali
ubrałyby się
by się ubrały

bezosobnik: ubrano by się

bezokolicznik: ubrać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ubrawszy się

gerundium: ubranie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ubranie się
ubrania się
D. ubrania się
ubrań się
C. ubraniu się
ubraniom się
B. ubranie się
ubrania się
N. ubraniem się
ubraniami się
Ms. ubraniu się
ubraniach się
W. ubranie się
ubrania się

odpowiednik aspektowy: ubierać się

Składnia

Rzosobowy + ubrać się +
(w CO | na CO)

Frazeologizmy

jak stróż w Boże Ciało
ktoś ubrał się na cebulkę
ktoś ubrał się na cebulę

Przysłowia

Ubrał się diabeł w ornat i ogonem na mszę dzwoni
Data ostatniej modyfikacji: 03.10.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json