drzewo o rozłożystych konarach, grubej, z czasem pękającej korze, mające liście, które jesienią stają się czerwone, będące najpospolitszym gatunkiem dębu; Quercus rubra
Dąb czerwony stał się pospolity dzięki leśnikom, którzy wprowadzają go na ubogie siedliska, na których rośnie lepiej od naszych krajowych gatunków - dębu szypułkowego i nieszypułkowego; ma jednak gorsze od nich drewno.
źródło: NKJP: Łukasz Łuczaj: Czerwony dąb na polskich monetach, Gazeta Wyborcza, 1995-01-07
Do 15 listopada zasadzone mają być takie gatunki drzew jak dąb czerwony, brzoza, klon.
źródło: NKJP: ST: „Zielony most”... Między wsiami, Nakielski Czas, 2002-10-23
Skupisko lip, kępa dębów czerwonych, budki lęgowe, mrowiska, szkółka leśna, cmentarz wojskowy z I wojny światowej, punkty widokowe, to tylko niektóre z szesnastu przystanków na czterokilometrowej ścieżce dydaktyczno - turystycznej otwartej na terenie lasu tuchowskiego przy trasie Tuchów - Zalasowa.
źródło: NKJP: Las, biesiady i molo, Dziennik Polski, 2001-04-03
Czerwienie, fiolety i kolory pomarańczowe miewają gatunki nieraz porządnie już u nas zadomowione, ale obcego pochodzenia. Płomienne, jesienne barwy dębu czerwonego, jaskrawe czerwienie zdobiącego nasze ogrody parasolowatego krzewu octowca, to efekt importu tych roślin z kontynentu amerykańskiego.
źródło: NKJP: Uwaga: spadamy!, Dziennik Polski, 2000-11-04