kierunek w psychologii XX w. przyjmujący, że życie psychiczne, a przede wszystkim poznanie człowieka składa się z pewnych całości, nazywanych postaciami, które są kompleksowymi układami bodźców płynących ze świata zewnętrznego i są czymś więcej niż prostą sumą swoich części składowych
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
działalność naukowa
Komunikaty wizualne, zdaniem Eco, mają strukturę blokową i nie można w niej wyróżnić w sposób ostry elementarnych części składowych. Całość spostrzeganego bloku wizualnego jest więc czymś więcej niż sumą jego części. Założenie to jest zgodne z zasadami percepcji, określonymi przez psychologię postaci w początkach XX stulecia.
źródło: NKJP: Krzysztof Albin: Reklama – przekaz, odbiór, interpretacja, 2000
[...] Radlińska nie stworzyła własnej koncepcji teoretycznej procesu twórczego. Odwołując się do podstawowych tez psychologii postaci i teorii asocjacyjnych, rozszerzyła je o zagadnienia związane z problematyką społeczną.
źródło: NKJP: Krzysztof Szmidt: Twórczość i pomoc w tworzeniu w perspektywie pedagogiki społecznej, 2001
Laboratoria badawcze przecież coś robią, i to według określonych zasad. Również w psychologii. Psychologia poznawcza ma spore laboratoria, które badają nasze reakcje (również to, jak myślimy). Istnieje wreszcie psychologia postaci - od lat 20-tych naszego wieku.
źródło: NKJP: Internet
Z punktu widzenia psychologii postaci [...] postrzeganie wizualne podlega pewnym zasadom, głoszącym, że: a) to co widzimy, odbieramy jako całość, b) obiekt może być rozpoznany nawet wtedy, gdy jest częściowo niewidoczny [...].
źródło: NKJP: Alicja Krzymowska-Kostrowicka: Geoekologia turystyki i wypoczynku, 1997