UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

omamić

Chronologizacja

1471, SStp

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. omamię
omamimy
2 os. omamisz
omamicie
3 os. omami
omamią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. omamiłem
+(e)m omamił
omamiłam
+(e)m omamiła
omamiłom
+(e)m omamiło
omamiliśmy
+(e)śmy omamili
omamiłyśmy
+(e)śmy omamiły
2 os. omamiłeś
+(e)ś omamił
omamiłaś
+(e)ś omamiła
omamiłoś
+(e)ś omamiło
omamiliście
+(e)ście omamili
omamiłyście
+(e)ście omamiły
3 os. omamił
omamiła
omamiło
omamili
omamiły

bezosobnik: omamiono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. omammy
2 os. omam
omamcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. omamiłbym
bym omamił
omamiłabym
bym omamiła
omamiłobym
bym omamiło
omamilibyśmy
byśmy omamili
omamiłybyśmy
byśmy omamiły
2 os. omamiłbyś
byś omamił
omamiłabyś
byś omamiła
omamiłobyś
byś omamiło
omamilibyście
byście omamili
omamiłybyście
byście omamiły
3 os. omamiłby
by omamił
omamiłaby
by omamiła
omamiłoby
by omamiło
omamiliby
by omamili
omamiłyby
by omamiły

bezosobnik: omamiono by

bezokolicznik: omamić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: omamiwszy

gerundium: omamienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. omamienie
omamienia
D. omamienia
omamień
C. omamieniu
omamieniom
B. omamienie
omamienia
N. omamieniem
omamieniami
Ms. omamieniu
omamieniach
W. omamienie
omamienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: omamiony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. omamiony
omamiony
omamiony
omamione
omamiona
D. omamionego
omamionego
omamionego
omamionego
omamionej
C. omamionemu
omamionemu
omamionemu
omamionemu
omamionej
B. omamionego
omamionego
omamiony
omamione
omamioną
N. omamionym
omamionym
omamionym
omamionym
omamioną
Ms. omamionym
omamionym
omamionym
omamionym
omamionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. omamieni
omamieni
omamione
omamione
D. omamionych
omamionych
omamionych
omamionych
C. omamionym
omamionym
omamionym
omamionym
B. omamionych
omamionych
omamionych
omamione
N. omamionymi
omamionymi
omamionymi
omamionymi
Ms. omamionych
omamionych
omamionych
omamionych

odpowiednik aspektowy: omamiać

Pochodzenie

Zob. mamić

Definicja

manipulując informacjami, narazić kogoś, kto jest tego nieświadomy, na stratę lub szkodę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  oszukać, zmanić, zwieść

Połączenia

  • omamić klientów

Cytaty

Miałam jakieś przeczucie, ale ona potrafiła omamić każdego.

źródło: NKJP: Jan Grzegorczyk: Chaszcze, 2009

- Musieli omamić żołnierzy i w głowach im zabełtać.

źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005

Aureliusz tłumaczył, że nie boi się kodeksów karnych, ale boli go, że najbliżsi przyjaciele omamili go i wystawili na strzał jak jelenia.

źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo: komedia romantyczna, 2004

Projekt autonomii, nieco przerobiony, uchwalony został przez sejm 19 września 1922 r. w formie ustawy o samorządzie wojewódzkim dla Galicji Wschodniej. Rząd brytyjski nie dał się jednak tak łatwo omamić mirażem galicyjskiej autonomii.

źródło: NKJP: Waldemar Michowicz: Historia dyplomacji polskiej, 1995

Składnia

bez ograniczeń + omamić +
KOGO + (CZYM)
Data ostatniej modyfikacji: 27.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json