UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

rosomak

Chronologizacja

1535, SPXVI

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. rosomak
rosomaki
D. rosomaka
rosomaków
C. rosomakowi
rosomakom
B. rosomaka
rosomaki
N. rosomakiem
rosomakami
Ms. rosomaku
rosomakach
W. rosomaku
rosomaki

Pochodzenie

Etymologia niepewna. Zwykle przyjmuje się zapożyczenie (za pośrednictwem rosyjskiego) z fiń. rosso-maha (dosł. 'gruby (tłusty) brzuch'). Zdaniem Trubaczowa dopuszczalna jest tabuistyczna metateza pierwotnego rodzimego wyrazu *so-ro-mach(a), bliskiego niem. Hermelin 'gronostaj', litew. šarmuõ, šermuõ 'ts.'. W takim wypadku rosomacus, funkcjonujący w łacińskiej terminologii naukowej, byłby neologizmem o podstawie zach.-słow.

Definicja

drapieżne zwierzę o krępej i masywnej budowie ciała, krótkich nogach, dużej głowie i zaokrąglonych uszach, mające grube brunatne futro, jaśniejsze na głowie i po bokach, żyjące na odizolowanych terenach arktycznych i górskich

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt zwierzęta drapieżne

Relacje znaczeniowe

synonimy:  rosomach
hiperonimy:  zwierzę

Cytaty

Należą do rodziny łasicowatych, czyli tej samej co borsuki, rosomaki, łasice, gronostaje, sobole.

źródło: NKJP: Kazimierz Netka: Tumak-salonowiec, Dziennik Bałtycki, 1999-07-02

Skóra rosomaka jest pokryta długim, gęstym futrem o brązowoczarnym ubarwieniu z jasnymi plamami na głowie i jasnymi pasami po bokach ciała.

źródło: NKJP: Internet

Była to kraina poprzecinana labiryntem rzek i rzeczułek [...] przerzynających się przez bezkresne bagna porośnięte jedyną na świecie roślinnością, tętniące trzepotem i śpiewem nieprzebranego mnóstwa ptaków, będące siedliskiem rosomaka, bobra i łosia.

źródło: NKJP: Danuta Koral: Wydziedziczeni, Twój Styl, 1997

Data ostatniej modyfikacji: 04.05.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json