UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wnerwić

Chronologizacja

1972, NKJP

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wnerwię
wnerwimy
2 os. wnerwisz
wnerwicie
3 os. wnerwi
wnerwią

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wnerwiłem
+(e)m wnerwił
wnerwiłam
+(e)m wnerwiła
wnerwiłom
+(e)m wnerwiło
wnerwiliśmy
+(e)śmy wnerwili
wnerwiłyśmy
+(e)śmy wnerwiły
2 os. wnerwiłeś
+(e)ś wnerwił
wnerwiłaś
+(e)ś wnerwiła
wnerwiłoś
+(e)ś wnerwiło
wnerwiliście
+(e)ście wnerwili
wnerwiłyście
+(e)ście wnerwiły
3 os. wnerwił
wnerwiła
wnerwiło
wnerwili
wnerwiły

bezosobnik: wnerwiono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wnerwijmy
2 os. wnerwij
wnerwijcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wnerwiłbym
bym wnerwił
wnerwiłabym
bym wnerwiła
wnerwiłobym
bym wnerwiło
wnerwilibyśmy
byśmy wnerwili
wnerwiłybyśmy
byśmy wnerwiły
2 os. wnerwiłbyś
byś wnerwił
wnerwiłabyś
byś wnerwiła
wnerwiłobyś
byś wnerwiło
wnerwilibyście
byście wnerwili
wnerwiłybyście
byście wnerwiły
3 os. wnerwiłby
by wnerwił
wnerwiłaby
by wnerwiła
wnerwiłoby
by wnerwiło
wnerwiliby
by wnerwili
wnerwiłyby
by wnerwiły

bezosobnik: wnerwiono by

bezokolicznik: wnerwić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wnerwiwszy

gerundium: wnerwienie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wnerwienie
wnerwienia
D. wnerwienia
wnerwień
C. wnerwieniu
wnerwieniom
B. wnerwienie
wnerwienia
N. wnerwieniem
wnerwieniami
Ms. wnerwieniu
wnerwieniach
W. wnerwienie
wnerwienia

imiesłów przymiotnikowy bierny: wnerwiony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. wnerwiony
wnerwiony
wnerwiony
wnerwione
wnerwiona
D. wnerwionego
wnerwionego
wnerwionego
wnerwionego
wnerwionej
C. wnerwionemu
wnerwionemu
wnerwionemu
wnerwionemu
wnerwionej
B. wnerwionego
wnerwionego
wnerwiony
wnerwione
wnerwioną
N. wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
wnerwioną
Ms. wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
wnerwionej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. wnerwieni
wnerwieni
wnerwione
wnerwione
D. wnerwionych
wnerwionych
wnerwionych
wnerwionych
C. wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
wnerwionym
B. wnerwionych
wnerwionych
wnerwionych
wnerwione
N. wnerwionymi
wnerwionymi
wnerwionymi
wnerwionymi
Ms. wnerwionych
wnerwionych
wnerwionych
wnerwionych

odpowiednik aspektowy: wnerwiać

Pochodzenie

Od: nerw

Definicja

pot. 
zezłościć

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Stany psychiczne człowieka ➔ emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA ➔ Relacje międzyludzkie ➔ określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  podkurzyć, spienić, wkurzyć, wpienić, zapienić, zezłościć
hiperonimy:  zdenerwować

Cytaty

Rzeczywiście, przeklinam, jak mnie ktoś wnerwi.

źródło: NKJP: Sylwia Ressel: Inny nie będzie, Dziennik Bałtycki, 1999-11-09

Decyzja rady pedagogicznej [...] wnerwiła nas okrutnie. Bo gdzież tu sprawiedliwość!?

źródło: NKJP: Łysy, kurdupel i..., Tygodnik Siedlecki, 2009-10-21

Wnerwiłeś mnie, Jogi, tą dziesiątą lokatą. Zasługuję na wyższą, ty pańszczyźniana łazęgo z Sosnowca.

źródło: NKJP: Internet

Najbardziej wnerwiło go, że przegrał z 64-latkiem.

źródło: NKJP: Marcin Kącki: Amerykański sen biegacza, Gazeta Poznańska, 2001-10-19

[...] najbardziej wnerwiło mnie, jak ktoś wywalił skoszoną trawę do lasu - w worku oczywiście.

źródło: Internet: m.demotywatory.pl

Składnia

bez ograniczeń + wnerwić +
KOGO + (CZYM)
(to), że ZDANIE | ZDANIE PYTAJNOZALEŻNE + wnerwić +
KOGO
Data ostatniej modyfikacji: 07.12.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json