1979,
E. Pietryk, "Złoty pas", books.google.pl
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
fajansiarz
|
fajansiarze
|
ndepr |
fajansiarze
|
depr |
| D. |
fajansiarza
|
fajansiarzy
|
|
| C. |
fajansiarzowi
|
fajansiarzom
|
|
| B. |
fajansiarza
|
fajansiarzy
|
|
| N. |
fajansiarzem
|
fajansiarzami
|
|
| Ms. |
fajansiarzu
|
fajansiarzach
|
|
| W. |
fajansiarzu
|
fajansiarze
|
ndepr |
fajansiarze
|
depr |
pot.
osoba, do której mówiący ma negatywny stosunek
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie
|
– Głupi kutafon – stęknął Wronek. – Słyszałeś, powiedział, że nakabluje mojemu ojcu, fajansiarz.
źródło: NKJP: Jarosław Maślanek: Haszyszopenki, 2008
|
|
Ty w odpowiedzi na moje argumenty nazwałeś mnie pajacem, matołem i fajansiarzem.
źródło: NKJP: Internet
|
|
Zebrać w jednym miejscu tylu fałszywych i zakłamanych fajansiarzy to sztuka.
źródło: Internet: wiadomosci.wp.pl
|
Data ostatniej modyfikacji: 18.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json