UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

grubianin

Chronologizacja

2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
Od XVI w. grubijan.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. grubianin
grubianie
ndepr
grubiany
depr
D. grubianina
grubian
C. grubianinowi
grubianom
B. grubianina
grubian
N. grubianinem
grubianami
Ms. grubianinie
grubianach
W. grubianinie
grubianie
ndepr
grubiany
depr

Pochodzenie

niem. Grobian 'grubianin, gbur'

Definicja

książk.  pejorat. 
mężczyzna, który zachowuje się w sposób ordynarny i prostacki

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  bamber, cham, gbur, jaskiniowiec, kmieć, kmiot, kmiotek, prostak, wieśniak

Połączenia

  • cham i grubianin, prostak i grubianin
  • być grubianinem
  • uchodzić za grubianina

Cytaty

Gdy sytuacja tego wymaga, możesz być sympatyczny, miły i uprzejmy, aby za chwilę okazać się konserwatywnym uparciuchem, a nawet grubianinem.

źródło: NKJP: Krystyna Konaszewska-Rymarkiewicz: Interpretacja horoskopu - podstawy, 1997

- Ot, grubianin. Wulgarny chamski ryj. Pan prefekt Fulko rzekłby: dół społeczny. Ja zaś rzeknę: dół kloaczny!

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Wieża Jaskółki, 1997

Furmani zawsze uchodzili za grubian i opojów. Nie tylko w Krakowie, ale także w odległej Odessie [...].

źródło: NKJP: Andrzej Kozioł: Alfabet krakowski Andrzeja Kozioła, 2009

Data ostatniej modyfikacji: 14.09.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json