UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

sprośny

2 połowa XV w., SStp
W postaci: sprostny

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Stopień wyższy

Przymiotnik od wyrażenia przyimkowego z prosta 'w prosty sposób'; w st.pol. sprosny / sprostny; zob. prosty

1.a dowcip

niezgodny z powszechnie przyjętymi normami obyczajowymi i moralnymi przez nawiązywanie do seksu i nagości

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego seksualność

synonimy:

nieprzyzwoity, obsceniczny, świński, tłusty

	Potem rzucił sprośny kawał. Wódka znikała w gardłach, a kieliszki wydawały się zbyt małe, żeby nasycić to potworne pragnienie ciał. źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996
	Trupa faunów fikała w sprośnym tańcu, będącym adoracją fallusa, ale mało kto zwracał na nich uwagę. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Dzieci nocy, 2001
	Takie zachowania mogą mieć charakter fizyczny, jak na przykład: natarczywe zaloty, dotykanie, głaskanie, poklepywanie lub przemoc seksualna albo słowny: sprośne żarty i aluzje, komentarze dotyczące ubioru, wyglądu i ciała [...]. źródło: NKJP: Małgorzata Arendolf: Mój szef ma na mnie ochotę, Cosmopolitan, nr 10, 1999
	Ze spokojem wysłuchiwał grubiańskich przekleństw, sprośnych piosenek, karcianych odzywek i nie zadawał więcej żadnych pytań. źródło: NKJP: Magdalena Tulli: W czerwieni, 1998

postępujący niezgodnie z powszechnie przyjętymi normami obyczajowymi i moralnymi przez nawiązywanie do seksu i nagości

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

synonimy:

nieprzyzwoity, obsceniczny

	Precz od tego chrześcijanina, ty brudny, otyły i sprośny wieprzu, bestio spośród wszystkich bestii najbardziej bestialska, zakało Tartaru, ohydo Szeolu! źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
	Na początku nikt nie wiedział, w czym rzecz, dopiero jak jej się włosy palić zaczęły, to się to sprośne bydło do drzwi hurmem rzuciło. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Smoczy pazur, 2003
	[...] Uważa swoją Małgośkę za bezczelną i sprośną zdzirę, choć niepozbawioną sprytu. źródło: NKJP: Józef Hen: Ja, Michał z Montaigne?, 2009
	- Jezu Chryste i wszyscy święci - powtórzył galant, wywijając laską młynka. - Cóż za chamstwo na tym Śląsku, cóż za sprosna dzicza! Czy ktoś ich kiedyś nauczy kultury? źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Data ostatniej modyfikacji: 23.04.2026