część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
huncwot
|
huncwoci
|
ndepr |
huncwoty
|
depr |
| D. |
huncwota
|
huncwotów
|
|
| C. |
huncwotowi
|
huncwotom
|
|
| B. |
huncwota
|
huncwotów
|
|
| N. |
huncwotem
|
huncwotami
|
|
| Ms. |
huncwocie
|
huncwotach
|
|
| W. |
huncwocie
|
huncwoci
|
ndepr |
huncwoty
|
depr |
książk.
określenie odnoszone do osoby, która zachowuje się źle, ale nie wyrządza wielkich szkód lub krzywd
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie
|
Taki to był huncwot, wesołek beztroski, towarzysz zgodny, do wszelkich wyczynów gotowy, kompan z fantazją i rogatym sercem.
źródło: NKJP: Stanisław Zieliński: W stronę Pysznej, 2008
|
|
Znowu ten huncwot Panfoggi spartolił robotę! Zamiast pracować, nic, tylko grzeje stare kości.
źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Rebelia, 2007
|
|
Ot, myślę, jeden z drugim drobny hultaj, mizerny huncwot, któremu udało się skorzystać z okazji.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
|
Data ostatniej modyfikacji: 09.11.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json