UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

hulajdusza

Chronologizacja

1886, SJPWar
W postaci: hulaj-dusza

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1, ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. hulajdusza
hulajdusze
ndepr
hulajdusze
depr
D. hulajduszy
hulajduszów
hulajdusz
C. hulajduszy
hulajduszom
B. hulajduszę
hulajduszów
hulajdusze
N. hulajduszą
hulajduszami
Ms. hulajduszy
hulajduszach
W. hulajduszo
hulajdusze
ndepr
hulajdusze
depr

Inne uwagi

Gdy wyraz odnosi się tylko do osoby/osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm hulajdusz, B. lm hulajdusze; gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm. hulajduszów albo r. ż., D. lm hulajdusz, B. lm hulajdusze.

Pochodzenie

Zob. dusza
Zob. hulać

Definicja

przest. 
osoba prowadząca lekkomyślne życie, spędzająca czas na zabawach i przyjemnościach

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Czas wolny rozrywka

Relacje znaczeniowe

synonimy:  birbant, hulaka

Cytaty

Bowiem hulajdusza, rozkochany w kobietach, winie i śpiewie jest równocześnie niezwykle wrażliwym człowiekiem, od którego można się wiele nauczyć.

źródło: Internet: (ik): Przewodnik po festiwalowym skarbcu, Gazeta Krakowska, 2007-08-11

Twardowski jest czymś więcej niż tylko złośliwym figlarzem, przestaje być sarmackim hulajduszą, nabiera cech demonicznych, staje na czele wszelkich nieczystych mocy i walczy z siłami dobra.

źródło: Anna Papierzowa: Libretta oper polskich z lat 1800-1830, 1959

Z jednej strony wiedziała dobrze, że Tołstoj w swojej młodości był hulajduszą i zabijaką, więc prognoza zdawała się potwierdzać.

źródło: Poradnik Bibliotekarza, 1959 (books.google.pl)

Data ostatniej modyfikacji: 04.12.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json