koncertmistrz

  • muz.  najważniejszy muzyk w danej sekcji instrumentalnej orkiestry symfonicznej
  • [koncertmistsz] lub pot. [koncertmisczsz], lub pot. [koncertmiszczsz]

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Działalność artystyczna człowieka

    muzyka

    • koncertmistrz filharmonii, orkiestry
  • Tak to już jest, że w trakcie utworu koncertmistrz co chwilę ma do wykonania parę naprawdę trudnych taktów, kilka nut. Do wyćwiczenia kilku taktów potrzeba tyle samo czasu, co do opracowania całej strony.

    źródło: NKJP: Tadeusz Płatek: Sam instrument nie gra, Gazeta Krakowska, 2003-01-18

    A potem solistą będzie koncertmistrz „Amadeusa”, skrzypek Jarosław Żołnierczyk.

    źródło: NKJP: X; HIty z tuby. Koncert kameralny, Polska Głos Wielkopolski, 2007-01-19

    Pracę zawodową zaczął jako koncertmistrz Teatru Opery i Baletu w Odessie. W latach 1937-1946 studiował w klasie Henryka Neuhausa, jednego z najwybitniejszych pianistów i pedagogów Konserwatorium Moskiewskiego.

    źródło: NKJP: Anna Żebrowska: Bez Richtera, Gazeta Wyborcza, 1997-08-02

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. koncertmistrz
    koncertmistrze
    koncertmistrzowie
    ndepr
    koncertmistrze
    depr
    D. koncertmistrza
    koncertmistrzów
    C. koncertmistrzowi
    koncertmistrzom
    B. koncertmistrza
    koncertmistrzów
    N. koncertmistrzem
    koncertmistrzami
    Ms. koncertmistrzu
    koncertmistrzach
    W. koncertmistrzu
    koncertmistrze
    koncertmistrzowie
    ndepr
    koncertmistrze
    depr
  • bez ograniczeń + koncertmistrz +
    (CZEGO)
  • niem. Konzertmeister

CHRONOLOGIZACJA:
1841, "Tygodnik literacki", nr 45, 1841.
Data ostatniej modyfikacji: 08.03.2018