mariawici
-
polska grupa wyznaniowa, która na przełomie XIX i XX w. wyodrębniła się z Kościoła katolickiego i odrzuca spowiedź indywidualną, hierarchię kościelną, celibat oraz prymat papieża
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
wyznania: zasady i prawdy wiary
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
osoby związane z religią i kościołem -
[...] carskie władze zaborcze uznają mariawitów za sektę tolerowaną i legalizują jej działalność mimo protestów polskich posłów do rosyjskiego parlamentu.
źródło: NKJP: Adam Szostkiewicz: Kościoły niezgody, Polityka, 2004-10-16
Zachowując szacunek dla relikwii i świętych obrazów, mariawici odrzucają kult obrazów i wiarę w cuda z nimi związane.
źródło: NKJP: G. Czerwińska: Kościół mariawicki, Tygodnik Ciechanowski, 2007-04-11
Redaktorzy numeru ubolewają, że nie nawiązali kontaktu „z Cyganami, Litwinami, Słowakami, a także z polskimi Tatarami” , lecz nie wspominają, że brak tu także spotkań ze świadkami Jehowy, mariawitami i innymi znaczącymi wspólnotami religijnymi działającymi w Polsce.
źródło: NKJP: Jerzy Strojnowski: Brawo młodzież katolicka, Gazeta Wyborcza, 1996-06-08
Na krańcu ulicy Szarej znajdował się przed wojną kościół mariawitów.
źródło: NKJP: Jolanta Wachowicz-Makowska: Panienka w PRL-u, 2007
Pragnę poinformować, że Kościół Katolicki Mariawitów nie zgłasza w stosunku do państwa żadnych roszczeń majątkowych.
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 95. posiedzenia Senatu RP w dniu 20 marca 1997 r.
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: p1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. mariawici
ndepr mariawity
depr D. mariawitów
C. mariawitom
B. mariawitów
N. mariawitami
Ms. mariawitach
W. mariawici
ndepr mariawity
depr -
łac. kośc. Mariae vitae (cultores) '(czciciele) życia Marii'
W postaci marjawici