galopada

Na murku za trzepakiem miejscowy element przeklinał, pobrzękując pustymi butelkami [...]. I bezruch... Nawet galopada dzieciarni, dzwonki rowerów i „maaamooo!” pod oknem nie mogły go zniszczyć.

źródło: NKJP: Mariusz Sieniewicz: Czwarte niebo, 2003

Z piskiem gonią się pod łóżkami szczury, raz po raz przemierzają ciemność w nagłych galopadach.

źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000

Myszy polskie wystarczyło postraszyć stukaniem i miało się spokój do rana. Myszy paryskie, nieco mniejsze, były bardziej bezczelne. Włączone radio, światło dodawały im odwagi i zachęcały do harców, galopad.

źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: My zdies' emigranty, 1999

Taksówka pojechała gdzieś w przerażającą mgłę, a on rozpoczął galopadę po długim korytarzu, między 712 a 748, w końcu wyszedł na ulicę.

źródło: NKJP: Krzysztof Varga: Chłopaki nie płaczą, 1996

Na nic nie zważa. Pędzi dalej. Jak długo - nie wie. Wreszcie staje i ogląda się za siebie. Pusto. Nikt go nie goni. Tylko przechodnie przyglądają mu się ciekawie, nie rozumiejąc sensu tej galopady przed chwilą.

źródło: NKJP: Alfons Filar: Śladami tatrzańskich kurierów, 1995