-
książk.
w taki sposób, że używa się w miejscu wyrazu lub wyrażenia uważanego za zbyt dosadne, nieprzyzwoite, krępujące lub mogące obrazić czyjeś uczucia innego wyrazu lub wyrażenia
-
-
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
-
-
- mówić, nazwać/nazywać, określić/określać, powiedzieć, zwać eufemistycznie
-
|
Strajki, eufemistycznie zwane przez władze „przerwami w pracy”, pojawiały się na mapie kraju jak grzyby po deszczu.
źródło: NKJP: Janusz Rolicki: Edward Gierek: życie i narodziny legendy, 2002
|
|
Śmierć wędruje z kolędnikami, symbolizują ją białe, karnawałowe maski, pusty talerz, o którym eufemistycznie mówimy, że to dla tych, którzy są w dalekiej podróży. Tak, ale wiecznej.
źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Wszystkie Boże Narodzenia, Polityka nr 2535, 2005-12-24
|
|
Zajmowanie się malutkim dzieckiem to spory wysiłek psychiczny i fizyczny. Temu wysiłkowi podoła bez uszczerbku dla dziecka ktoś, kto je kocha, niekoniecznie matka; może to być ojciec albo babcia. Pracownik najemny, określany eufemistycznie czułym słówkiem „niania”, raczej nie spełnia podstawowego kryterium miłości [...], zatem nie powinno się zostawiać z nianią kilkumiesięcznego niemowlęcia na dziesięć godzin dziennie.
źródło: NKJP: Zofia Milska-Wrzosińska: Para z dzieckiem czyli niezupełnie poprawne politycznie uwagi o rodzicielstwie, 2005
|
-
-
CHRONOLOGIZACJA:
1900,
SJPDor
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2016