eufemistycznie

rzadziej eufemicznie

  • książk.  w taki sposób, że używa się w miejscu wyrazu lub wyrażenia uważanego za zbyt dosadne, nieprzyzwoite, krępujące lub mogące obrazić czyjeś uczucia innego wyrazu lub wyrażenia
  • [eu-femistycznie]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • hiperonimy:  omownie
    • mówić, nazwać/nazywać, określić/określać, powiedzieć, zwać eufemistycznie
  • Strajki, eufemistycznie zwane przez władze „przerwami w pracy”, pojawiały się na mapie kraju jak grzyby po deszczu.

    źródło: NKJP: Janusz Rolicki: Edward Gierek: życie i narodziny legendy, 2002

    Śmierć wędruje z kolędnikami, symbolizują ją białe, karnawałowe maski, pusty talerz, o którym eufemistycznie mówimy, że to dla tych, którzy są w dalekiej podróży. Tak, ale wiecznej.

    źródło: NKJP: Joanna Podgórska: Wszystkie Boże Narodzenia, Polityka nr 2535, 2005-12-24

    Zajmowanie się malutkim dzieckiem to spory wysiłek psychiczny i fizyczny. Temu wysiłkowi podoła bez uszczerbku dla dziecka ktoś, kto je kocha, niekoniecznie matka; może to być ojciec albo babcia. Pracownik najemny, określany eufemistycznie czułym słówkiem „niania”, raczej nie spełnia podstawowego kryterium miłości [...], zatem nie powinno się zostawiać z nianią kilkumiesięcznego niemowlęcia na dziesięć godzin dziennie.

    źródło: NKJP: Zofia Milska-Wrzosińska: Para z dzieckiem czyli niezupełnie poprawne politycznie uwagi o rodzicielstwie, 2005

  • część mowy: przysłówek

  • Zob. eufemizm

CHRONOLOGIZACJA:
1900, SJPDor
Data ostatniej modyfikacji: 23.06.2016