inwokacja
-
lit. rel. bezpośredni zwrot do Boga, innej istoty nadprzyrodzonej, proroka lub świętego w utworze literackim lub tekście liturgicznym
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
literatura
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
- inwokacja do Boga, do Buddy; z "Pana Tadeusza"
-
Poemat rozpoczyna inwokacja wzywająca do wysławiania Jahwe [...].
źródło: NKJP: Witold Tyloch: Dzieje ksiąg Starego Testamentu: szkice z krytyki biblijnej, 1981
Życie członka ruchu jest dokładnie zaplanowane: niewiele snu, długa praca, np. przy kwestowaniu, oraz mantrowanie, czyli wielogodzinne powtarzanie inwokacji do Kryszny.
źródło: NKJP: Międzynarodowe Towarzystwo Świadomości Kryszny, Gazeta Radomszczańska, 2009-09-16
Podkreślał także, że lepiej jest recytować inwokację do Buddy Amidy, wierząc w jej zbawczą moc, niż studiować 'wersy komentujące'.
źródło: NKJP: Agnieszka Kozyra: Filozofia zen, 2004
„Ilu jest bogów [...]?” Ów odpowiedział zgodnie z inwokacją do bóstw, „Tylu, ilu jest nazwanych w inwokacji do wszystkich bóstw, To znaczy trzystu i trzech oraz trzy tysiące i trzech”.
źródło: NKJP: Marta Kudelska: Hinduizm - jedność w różnorodności, 2006
Słyszałem od profesora Ranoszka o zapisanych klinami inwokacjach i modlitwach do Ba'ala, boga sprawczego, i do pra-boga El, źródła wszystkiego, samej transcendencji, naczelnego boga Abrahama i jakby prefiguracji Jahwe.
źródło: NKJP: Piotr Parandowski: Mitologia wspomnień, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. inwokacja
inwokacje
D. inwokacji
inwokacji
neut inwokacyj
char C. inwokacji
inwokacjom
B. inwokację
inwokacje
N. inwokacją
inwokacjami
Ms. inwokacji
inwokacjach
W. inwokacjo
inwokacje
-
+ inwokacja + (do KOGO) -
internac.
ang. invocation
fr. invocation
niem. Invokation
z łac. invocātiō 'wezwanie, błaganie'