kanciapa
-
pot. małe, zaniedbane lub zniszczone pomieszczenie albo niewielki budynek w złym stanie, w którym przebywają ludzie lub znajdują się jakieś przedmioty
-
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Budownictwo
części budowli
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Najbliższe środowisko życia człowieka
dom/inne miejsca zamieszkania i ich otoczenie -
synonimy: kapciora
kuciapa
hiperonimy: pomieszczenie
-
- drewniana; ciasna kanciapa
- kanciapa bez okna
- drzwi od kanciapy
- wejść/wchodzić do kanciapy
- siedzieć; zamknąć się w kanciapie
-
Nic mi nie daje, tylko dzwoni gdzieś i każe iść do pokoju czterysta dwadzieścia trzy, taka niby kanciapa, do pani Zuzy. Tam dostanę. Pukam, wchodzę, a to rzeczywiście kanciapa, bez okna, jedna żarówka, ciemno jak cholera.
źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004
Tam stały jeszcze budy ze smołowanymi dachami, zbite z desek kanciapy, a na błotnistych placykach można było zobaczyć resztki dawnego, majsterskiego sprzętu: wyprute korpusy tokarek, ręczne gilotyny do stalowych blach [...].
źródło: NKJP: Andrzej Stasiuk: Taksim, 2009
Ratownicy siedzący w drewnianej kanciapie, bez wychodka, odbierają tu telefony znad wody z całej Polski.
źródło: NKJP: Edyta Gietka: Kraina Wielkich Pozorów, Polityka, 2007-09-01
Pamiętam kanciapę, takie pomieszczenie, w którym chowała pani zabawki.
źródło: NKJP: Internet
W przepoconych kanciapach, przerobionych na sale prób, zagraconych sprzętem muzycznym piwnicach, w magazynach pozbawionych wentylacji i oświetlanych jedną żarówką [...] czuł się jeszcze najlepiej.
źródło: NKJP: Mariusz Czubaj: 21:37, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kanciapa
kanciapy
D. kanciapy
kanciap
C. kanciapie
kanciapom
B. kanciapę
kanciapy
N. kanciapą
kanciapami
Ms. kanciapie
kanciapach
W. kanciapo
kanciapy
-
Pochodzenie niejasne. Być może wyraz związany z formą kuciapa.