męczydusza

  • pot.  żart.  osoba naprzykrzająca się innym bądź często wyrażająca swoje niezadowolenie z tego, co ma lub co jest proponowane, przez co jej zachowanie jest trudne do zniesienia
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Relacje międzyludzkie

    określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

  • synonimy:  jęczydusza
    męczybuła
  • Andrzej to męczydusza. Stałam więc godzinami przed mikrofonem i robiłam, co kazał.

    źródło: NKJP: Magdalena Rigamonti: Poskromienie Maryli, Dziennik Zachodni, 2008-05-13

    Co z ciebie za męczydusza. Nadajesz się na sędziego śledczego.

    źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1954

    Patryśka, jesteś straszna męczydusza.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1, ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. męczydusza
    męczydusze
    D. męczyduszy
    męczyduszów
    męczydusz
    C. męczyduszy
    męczyduszom
    B. męczyduszę
    męczyduszów
    męczydusze
    N. męczyduszą
    męczyduszami
    Ms. męczyduszy
    męczyduszach
    W. męczyduszo
    męczydusze

    Inne uwagi

    Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm męczydusz, B. lm
    męczydusze. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo
    do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm męczyduszów lub r. ż, D.
    lm męczydusz, B. lm męczydusze.

  • Zob. męczyć, dusza

CHRONOLOGIZACJA:
1917, A. Nowaczyński: Pułaski w Ameryce. Dramat w 5 aktach, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 20.11.2018